Δικαιοσύνη “εξπρές” για τον Πολάκη, σιγή για τις καταγγελίες – Ποιος φοβάται τις μάσκες των 18 ευρώ;

Σοβαρά ερωτήματα για την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης εγείρει η υπόθεση του πρώην αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη, καθώς φαίνεται να κινήθηκε με εξαιρετική ταχύτητα μόλις έφτασε στη Βουλή, την ώρα που για τέσσερα ολόκληρα χρόνια παρέμενε στα συρτάρια των εισαγγελικών αρχών.

Η μήνυση σε βάρος του Π. Πολάκη για συκοφαντική δυσφήμιση κατατέθηκε στις 5 Μαΐου 2020 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Πατρών και, αν και διαβιβάστηκε τον Ιούνιο στην Εισαγγελία Αθηνών, η υπόθεση ουσιαστικά «πάγωσε» για πάνω από δύο χρόνια. Κατά την περίοδο αυτή, δεν σημειώθηκε καμία ουσιαστική πρόοδος, παρά τις ενδείξεις για κακοδιαχείριση και υπερκοστολόγηση στη διαδικασία προμηθειών από την 6η Υγειονομική Περιφέρεια.

Αντιθέτως, μόλις η υπόθεση έφτασε στη Βουλή το 2024 και άρθηκε η ασυλία του βουλευτή, οι εξελίξεις επιταχύνθηκαν ραγδαία. Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών διέταξε προκαταρκτική εξέταση και κάλεσε τον Π. Πολάκη να δώσει εξηγήσεις μέσα σε μόλις τρεις ημέρες — χρονικό διάστημα που η υπεράσπισή του χαρακτήρισε ανεπαρκές. Τελικά, οι εξηγήσεις κατατέθηκαν στις 20 Μαρτίου 2025, ενώ η υπόθεση έχει ήδη πάρει τον δρόμο για τη δικαστική αίθουσα, με τη δίκη να έχει προσδιοριστεί για τον Μάιο.

Ο Π. Πολάκης κατηγορείται για συκοφαντική δυσφήμιση διά του Τύπου, κατ’ εξακολούθηση, σε βάρος του πρώην διοικητή της 6ης ΥΠΕ, Γιάννη Καρβέλη. Ο τελευταίος, σύμφωνα με αναρτήσεις του βουλευτή, φέρεται να είχε παραγγείλει μάσκες εν μέσω πανδημίας στην τιμή των 18,6 ευρώ η μία, από συγγενικό του πρόσωπο — καταγγελίες που, όπως υποστηρίζει ο Π. Πολάκης, ουδέποτε διερευνήθηκαν ουσιαστικά.

Η υπεράσπιση του βουλευτή, δια του δικηγόρου του Γιάννη Απατσίδη, θέτει θέμα μεροληπτικής στάσης των δικαστικών αρχών, κάνοντας λόγο για σκοπίμως καθυστερημένη διαδικασία που αποσκοπούσε στο να αποσιωπηθούν οι καταγγελίες για υπερκοστολογήσεις και κακοδιαχείριση δημοσίου χρήματος. Ο ίδιος ο Π. Πολάκης τονίζει ότι η υπόθεση δεν αφορά απλώς προσωπική αντιπαράθεση, αλλά ζητήματα διαφάνειας και δημόσιου συμφέροντος.

Το κατά πόσο η Δικαιοσύνη θα προσεγγίσει την υπόθεση με αντικειμενικότητα και πληρότητα, μένει να αποδειχθεί στην πράξη. Το σίγουρο είναι ότι η υπόθεση αυτή φέρνει και πάλι στο προσκήνιο τη συζήτηση για τις διαφορετικές ταχύτητες της Δικαιοσύνης, ιδίως όταν εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα και καταγγελίες μείζονος δημόσιου ενδιαφέροντος.