«Ωρολογιακή βόμβα» στη ΒΙΠΕ: Το τρίτο χτύπημα στο ίδιο εργοστάσιο έβαλε φωτιά στην Πάτρα

Δεν είναι ατυχία, δεν είναι η «κακιά η ώρα». Όταν το ίδιο έργο παίζεται ξανά και ξανά στην ίδια σκηνή, το μόνο που μένει είναι η οργή. Ένας 59χρονος εργαζόμενος έφυγε άδικα από το κέντρο του κόσμου του, καταπλακωμένος από τόνους μεταλλικών υλικών μέσα στη Βιομηχανική Περιοχή Πατρών. Ένας άνθρωπος που πήγε να βγάλει το μεροκάματο και δεν γύρισε ποτέ στο σπίτι του.

Το πιο εξοργιστικό; Δεν μιλάμε για κεραυνό εν αίθρια. Το συγκεκριμένο εργοστάσιο έχει «ιστορία» που τσακίζει κόκαλα. Είναι το τρίτο εργατικό ατύχημα στον ίδιο ακριβώς χώρο μέσα σε λίγους μήνες.

Το χρονικό της ντροπής

Πόσες προειδοποιήσεις αντέχει μια πόλη; Στο ίδιο εργοστάσιο, η κατάσταση θυμίζει καζάνι που βράζει εδώ και καιρό:

• Πέρυσι το Νοέμβριο, μια έκρηξη άφησε πίσω της έναν 35χρονο εργαζόμενο με σοβαρά εγκαύματα.
• Λίγο αργότερα, σε άλλο περιστατικό στον ίδιο χώρο, ένας άλλος εργάτης έχασε το χέρι του σε ακρωτηριασμό από μηχάνημα.
• Και σήμερα, το μοιραίο. Ο θάνατος του 59χρονου ήρθε να κλείσει έναν μαύρο κύκλο αίματος, με τα πορίσματα για τις προηγούμενες τραγωδίες να αγνοούνται ακόμη στα συρτάρια.

«Πόρτα» και ερωτηματικά

Η αντίδραση του Εργατικού Κέντρου Πάτρας, που βρέθηκε στη ΒΙΠΕ από την πρώτη στιγμή, φέρνει στο φως βαριές καταγγελίες για το πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί όταν γίνεται το κακό. Σύμφωνα με τα σωματεία, η Επιθεώρηση Εργασίας δεν ειδοποιήθηκε καν από τους αρμόδιους αλλά χρειάστηκε η παρέμβαση του Εργατικού Κέντρου, ενώ η κατάσταση αγριεύει όταν αστυνομικοί επιχείρησαν να κόψουν τον δρόμο στον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου και του Συνδικάτου Μετάλλου.

Η πόλη δεν πάει άλλο

Στη ΒΙΠΕ Πατρών οι εργαζόμενοι δουλεύουν με την ψυχή στο στόμα, χωρίς μάλιστα ούτε καν έναν βασικό σταθμό του ΕΚΑΒ ή Κέντρο Υγείας κοντά τους για τα πρώτα κρίσιμα λεπτά.

Το Εργατικό Κέντρο ήδη σήκωσε το γάντι και καλεί τα σωματεία και τους πολίτες σε ανοιχτή σύσκεψη τη Δευτέρα στις 19:00, στήνοντας ανάχωμα απέναντι στη λογική του «πάμε κι όποιος βγει». Γιατί η ανθρώπινη ζωή δεν είναι κόστος παραγωγής, και η Πάτρα δεν πρόκειται να ανεχτεί άλλο να μετράει νεκρούς στα εργοστάσια.