Μετέωρα πετάλια στην Πάτρα: Ποδηλατόδρομοι-παγίδες και ερωτήματα για την ασφάλεια στο κέντρο

Έντονη ανησυχία και δικαιολογημένο προβληματισμό προκαλεί στους Πατρινούς η εικόνα που διαμορφώνεται στο ιστορικό κέντρο της Κάτω Πόλης. Οι εργασίες ανάπλασης φέρνουν μαζί τους το νέο δίκτυο ποδηλατοδρόμων, όμως αντί για ενθουσιασμό, τα πρώτα δείγματα γραφής προκαλούν πονοκέφαλο. Διαδρομές που διακόπτονται απότομα, επικίνδυνες κλίσεις και σημεία-παγίδες εγείρουν σοβαρά ερωτήματα: είναι τελικά αυτό το έργο λειτουργικό και ασφαλές για ποδηλάτες, οδηγούς και πεζούς;

Το «αγκάθι» της Αλεξάνδρου Υψηλάντου και η διασταύρωση με τη Γούναρη

Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα των κατασκευαστικών παραδόξων βρίσκεται στην οδό Αλεξάνδρου Υψηλάντου. Ο ποδηλατόδρομος αυτός, που ξεκινά ως συνέχεια της Αγίου Νικολάου και διασχίζει τον δρόμο μέχρι την Κανάρη, αφήνει απλήρωτους τους χρήστες του στο ύψος της Λεωφόρου Γούναρη.

Για να συνεχίσει κανείς από το Μαρκάτο προς την Κανάρη, καλείται να «ελιχθεί» ανάμεσα στα κινούμενα οχήματα σε μία από τις πιο πολυσύχναστες αρτηρίες της πόλης. Παράλληλα, στο ήδη έτοιμο τμήμα προς την Κανάρη, η απότομη κλίση στη στροφή από τη Γούναρη δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους εκτροπής τόσο για τα αυτοκίνητα όσο και για τα ποδήλατα.

Ψηλαλώνια – Κανάρη: Κατηφόρες, χαντάκια και δύσκολες στροφές

Παρόμοια είναι η κατάσταση και στο τμήμα που συνδέει τα Ψηλαλώνια με την πλατεία Αγίου Γεωργίου, το Ρωμαϊκό Ωδείο και την Κανάρη (μέσω της οδού Σισσίνη). Στο κάτω μέρος της πλατείας Υψηλών Αλωνίων, το έδαφος παρουσιάζει έντονη επικλινότητα, ενώ η παρουσία ενός ανοιχτού αυλακιού στη δεξιά πλευρά εγκμονεί ορατό κίνδυνο ατυχήματος.

Η κατάσταση δυσκολεύει ακόμη περισσότερο στη στροφή της Αθανασίου Διάκου, όπου ο ποδηλάτης καλείται να μπει στην απότομη κατηφόρα της Κανάρη. Φτάνοντας δε στην πλατεία Πίνδου, η σύνδεση με τον παραλιακό ποδηλατόδρομο —που υποτίθεται ότι αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του δικτύου— απαιτεί την επικίνδυνη διέλευση μέσα από την κίνηση της Αγίου Ανδρέου και της Όθωνος Αμαλίας.

Η θεωρία των «ήπιων μετακινήσεων» και η σκληρή πραγματικότητα

Η εμπειρία της Πάτρας από τον παραλιακό ποδηλατόδρομο —ο οποίος στην πράξη μετατράπηκε σε πεζόδρομο λόγω επικινδυνότητας— δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, το δίκτυο βασίζεται σε τέσσερις άξονες:

• Αγίου Νικολάου: Ολοκληρωμένος και λειτουργικός, καθώς περνά μέσα από την Κανακάρη και την Κορίνθου.
• Κανάρη: Ολοκληρωμένος, αλλά με σοβαρές ενστάσεις ως προς τις κλίσεις.
• Αλεξάνδρου Υψηλάντου: Σε φάση κατασκευής με εμφανή προβλήματα στη Γούναρη.
• Σισσίνη: Δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη οι εργασίες.

Για να θεωρηθεί αυτό το δίκτυο «συνεχές», χρειάζεται μεγάλη δόση φαντασίας. Η Δημοτική Αρχή αντιμετωπίζει τους πεζοδρόμους (όπως η Τριών Ναυάρχων και η Γεροκωστοπούλου) ως οργανικά τμήματα της διαδρομής, εκτιμώντας ότι η συνολική μείωση της κυκλοφορίας θα επιτρέψει τη συνύπαρξη ποδηλάτων και αυτοκινήτων στους υπόλοιπους δρόμους.

Συμπέρασμα: Έργο στα χαρτιά ή υποδομή για την πόλη;

Η πρόθεση για μια βιώσιμη και φιλική προς το ποδήλατο Πάτρα είναι αναμφισβήτητα θετική. Ωστόσο, ο σχεδιασμός που εφαρμόζεται στην πράξη δείχνει αποσπασματικός. Ένα δίκτυο ποδηλατοδρόμων δεν μπορεί να βασίζεται στην «καλή τύχη» των ποδηλατών ή στην υπομονή των οδηγών. Αν δεν υπάρξουν διορθωτικές παρεμβάσεις στα επικίνδυνα σημεία και ουσιαστική ενοποίηση των διαδρομών, υπάρχει ο φόβος οι νέοι ποδηλατόδρομοι να μείνουν άδειοι — ή, ακόμα χειρότερα, να μετατραπούν σε εστίες ατυχημάτων στην καρδιά της πόλης.