Εστία διαρκούς κινδύνου στο κέντρο της Πάτρας – Έντρομοι οι κάτοικοι καταγγέλλουν καθημερινές επιθέσεις και ψυχολογικό πόλεμο από τους καταληψίες προπολεμικής μονοκατοικίας.
«Ζούµε σε εµπόλεµη ζώνη». Αυτά τα λόγια κατοίκου της οδού Κορίνθου αποτυπώνουν µια εφιαλτική πραγµατικότητα που διαρκεί ήδη εννέα µήνες. Μια εγκαταλελειµµένη προπολεµική µονοκατοικία στο κέντρο της Πάτρας έχει μετατραπεί σε ορμητήριο παρανομίας, µε τους περιοίκους να καταγγέλλουν καθηµερινές επιθέσεις µε επικίνδυνα αντικείµενα και πλήρη αδιαφορία των αρχών.
Το κτίριο, στερηµένο από κάθε υποδοµή —ούτε ηλεκτρικό ρεύµα, ούτε υδροδότηση— βρέθηκε ανοιχτό και καταλήφθηκε παράνοµα από οµάδες αλλοδαπών και Ροµά. Από εκείνη τη στιγµή, όπως καταγγέλλουν οι γείτονες επώνυµα αλλά µε φανερό φόβο, η ζωή τους δεν είναι η ίδια. Η γειτονιά, που για δεκαετίες υπήρξε ήσυχη και ασφαλής, έχει αποκτήσει µια νέα, εξαιρετικά ανησυχητική ταυτότητα.
Χαμένη ασφάλεια και καθημερινή παρακολούθηση
Η κατάληψη διαρκεί ήδη εννέα έως δέκα µήνες. Σε όλο αυτό το διάστημα, όσοι διαµένουν στις γύρω κατοικίες και πολυκατοικίες έχουν χάσει κάθε αίσθηση ασφάλειας, ηρεµίας και ιδιωτικότητας. Λόγω της µικρής απόστασης µεταξύ των κτιρίων και των κοινών µεσοτοιχιών, οι καταληψίες µπορούν να παρακολουθούν τις καθηµερινές κινήσεις των κατοίκων. Γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή πότε ανοίγουν τα παράθυρά τους, πότε βρίσκονται στα µπαλκόνια ή στις αυλές τους και γενικότερα πότε κινούνται στους προσωπικούς τους χώρους.
Ακόµη και απλές δραστηριότητες, όπως το άπλωµα των ρούχων, έχουν µετατραπεί σε πηγή έντονου άγχους. Σύµφωνα µε τις καταγγελίες, από το υπό κατάληψη κτίριο εκτοξεύονται συστηµατικά αντικείµενα προς τις αυλές και τα παράθυρα των γειτονικών κατοικιών: πέτρες, σιδερολοστοί, σφυριά, καδρόνια και βαριές σανίδες.
«Μας πετάνε αντικείμενα που εγώ θα τα χαρακτηρίσω φονικά όπλα. Αυτοί οι άνθρωποι σκοπεύουν να μας σκοτώσουν», δηλώνει έντρομη γειτόνισσα.
Πολλά από αυτά τα αντικείμενα έχουν περισυλλεγεί και φυλάσσονται από τους κατοίκους ως αποδεικτικά στοιχεία. Όπως δηλώνουν, µέχρι στιγµής δεν έχει προκληθεί σοβαρός τραυµατισµός µόνο από καθαρή τύχη.
Παράλληλα, οι κάτοικοι κάνουν λόγο για συνεχή ψυχολογική πίεση. Καθηµερινές ύβρεις, χυδαίες εκφράσεις, απειλές κατά περιουσιών (όπως η καταγεγραμμένη απειλή καταστροφής ελαστικών δικύκλου) συνθέτουν ένα ιδιαίτερα επιβαρυµένο κλίµα. Σύµφωνα µε τους ίδιους, η κατάσταση θυµίζει περισσότερο οργανωµένη προσπάθεια εκφοβισµού και εκτοπισµού, παρά µια συνηθισµένη αστική διαµάχη.
«Φοβάµαι να βγω να πάρω µισό κιλό ψωµί»
Η κ. Μαρία, που διαµένει σε µεσοτοιχία µε το υπό κατάληψη οίκηµα, περιγράφει µε ανάγλυφο τρόπο τον καθημερινό της γολγοθά (τα πλήρη στοιχεία της βρίσκονται στη διάθεση της εφηµερίδας):
«Επί εννέα µε δέκα µήνες δεν τους µιλάµε καθόλου, γιατί φοβόµαστε. Δεν µπορούµε να ανοίξουμε τα παράθυρά μας, ούτε να βγούµε στο µπαλκόνι µας να απλώσουµε τα ρούχα µας. Μας πετάνε κοτρόνες και µας λένε πάρα πολλά άσχηµα και ανήθικα λόγια. Έχουν αλωνίσει όλη την περιοχή. Ξέρετε τι είναι να φοβάσαι να βγεις έξω από το σπίτι σου για να πας να πάρεις µισό κιλό ψωµί; Ζούµε σε µια εµπόλεµη ζώνη».
Η ίδια τονίζει ότι η µοναδική της κίνηση, όταν αισθάνεται ότι κινδυνεύει, είναι να καλεί την αστυνοµία. Αυτό, όµως, της έχει στοιχίσει ακριβά. «Επειδή διαµαρτυρόµαστε, έχουµε µπει στο στόχαστρο. Καλώ την αστυνοµία, αλλά δεν βλέπω να φεύγουν. Ποιος είναι υπεύθυνος να τους διώξει; Κινδυνεύει η ζωή µας, δεν είναι απλό το θέµα».
Πυρκαγιά, νυχτερινά επεισόδια και ερωτήµατα
Η κατάσταση έχει πλέον κλιµακωθεί και σε επίπεδο φυσικού κινδύνου. Πριν από λίγο καιρό ξέσπασε πυρκαγιά εντός του κτιρίου υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Στο σηµείο έσπευσαν Πυροσβεστική και Αστυνοµία, προλαβαίνοντας τα χειρότερα πριν οι φλόγες επεκταθούν στις εφαπτόµενες κατοικίες.
Κατά τη διάρκεια του συµβάντος, ένας από τους καταληψίες διέφυγε από το πίσω µέρος του ακινήτου σε παρακείµενο ξέφραγο οικόπεδο που επικοινωνεί µε την οδό Θεµιστοκλέους. Το γεγονός αυτό ανέδειξε ότι ολόκληρο το τετράγωνο λειτουργεί ουσιαστικά ως ανεξέλεγκτη ζώνη διέλευσης.
Πρόσφατα, τα ξηµερώµατα µιας εορτής, ένα νέο επεισόδιο συγκέντρωσε στο σηµείο ισχυρές αστυνοµικές δυνάµεις. «Σηκώθηκα τη νύχτα και είδα να αναβοσβήνουν φώτα της αστυνοµίας», περιγράφει η κ. Μαρία. «Φοβήθηκα να βγω στο µπαλκόνι. Είχε µαζευτεί πάρα πολύς κόσµος. Ακόµη και τώρα φοβάµαι να βρω τους γείτονες, να µιλήσουµε και να συνεννοηθούµε».
Παράλληλα, οι κάτοικοι εκφράζουν σοβαρά ερωτήµατα για τη στάση µιας γυναίκας που εµφανίζεται να γνωρίζει τους καταληψίες και να διευκολύνει την παραµονή τους στο κτίριο. Αν και τα σχετικά στοιχεία έχουν τεθεί στη διάθεση των αρχών, καµία αυτεπάγγελτη εισαγγελική παρέµβαση δεν έχει ακολουθήσει µέχρι σήµερα. Η γραφειοκρατία και η έλλειψη συντονισμού φαίνεται να συντηρούν το πρόβλημα.
Ώρα ευθυνών για τις αρχές
Η Εισαγγελία Πατρών και οι αστυνοµικές διευθύνσεις καλούνται πλέον να δώσουν άμεσες απαντήσεις — και πάνω από όλα, να δράσουν. Οι κάτοικοι της οδού Κορίνθου δεν ζητούν κάτι υπερβολικό. Ζητούν το αυτονόητο δικαίωμα στην ασφάλεια: να µπορούν να κοιµηθούν ήσυχοι, να ανοίξουν τα παράθυρά τους και να βγουν από το σπίτι τους χωρίς τον φόβο ενός «τυφλού» χτυπήματος.