Κώστας Μιχ. Μπουρδούλης: Λύσεις, για να μην πούμε «το νερό νεράκι», υπάρχουν

Στην ανοιχτή επιστολή αυτή, ο Κώστας Μιχ. Μπουρδούλης, πρώην Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πάτρας, απευθύνεται προς τις τοπικές αρχές με αφορμή το σοβαρό ζήτημα της λειψυδρίας που αντιμετωπίζει η περιοχή.

Καλεί σε αξιοποίηση της ευκαιρίας για μία μόνιμη και οριστική λύση μέσω της κατασκευής φράγματος στον ποταμό Βολιναίο, μια πρόταση που είχε υποβάλει και το 2005.

Ο Μπουρδούλης υπογραμμίζει την αποτυχία των μέχρι σήμερα μέτρων, όπως οι γεωτρήσεις, και τονίζει την ανάγκη συνεργασίας όλων των εμπλεκόμενων φορέων για τη χρηματοδότηση και υλοποίηση της πρότασής του, εκμεταλλευόμενοι τη χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Πάτρα, 2 Οκτωβρίου 2024

ΠΡΟΣ: 1. Δήμο Πάτρας

2. ΔΕΥΑΠ

ΚΟΙΝ.: 1. Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας

2. Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου, με την παράκληση να ενημερώσει τους επικεφαλής των Δημοτικών Παρατάξεων και όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους.

Λειψυδρία, να κάνουμε το πρόβλημα ευκαιρία

Φράγμα στο Βολιναίο

Ελάχιστο κόστος – Άριστης ποιότητας νερό – Μόνιμη λύση – Οριστική κατάργηση των γεωτρήσεων.

Το πρόβλημα της λειψυδρίας είναι ευκαιρία, για μόνιμη και οριστική λύση του προβλήματος της ύδρευσης στη Δημοτική Ενότητα Ρίου και όχι μόνο.

Η δημοτική αρχή (όχι μόνο η σημερινή)υπόσχεται να τροφοδοτήσει τη Δ.Ε. Ρίου με νερό από το φράγμα Πείρου – Παραπείρου.

Τα χρόνια περνούν, οι δεκαετίες περνούν και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στον ορίζοντα και, (κατά την άποψή μου)ούτε πρόκειται να φανεί στις επόμενες δεκαετίες.

Και εν τω μεταξύ τα νερά των τοπικών πηγών τρέχουν, ανεκμετάλλευτα και αναξιοποίητα, στη θάλασσα και οι δημότες κουβαλάνε νερό για να πιούν, σε πλαστικά μπουκάλια, από τα super markets.

Για να μπει τέλος σ’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, πρέπει, πέραν των άλλων, να είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι (ΔΕΥΑΠ), με έτοιμες και επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες (Συνεργασία με το Πανεπιστήμιο).

Πριν από 19 χρόνια, ως δημοτικός σύμβουλος Ρίου, είχα προτείνει, τη συγκεκριμένη λύση, που ήταν και εξακολουθεί να είναι αποδεκτή από ολόκληρη την τοπική κοινωνία.

Τότε, με διάφορες δικαιολογίες, δεν υιοθετήθηκε από το Δήμο Ρίου, με αποτέλεσμα και χρήματα πολλά να σπαταληθούν (Γεωτρήσεις στην Πιτίτσα, δίκτυο μεταφοράς του νερού, δεξαμενή στο Πλατάνι), και το πρόβλημα να διαιωνίζεται.

Επαναφέρω, χωρίς καμιά τροποποίηση, την τότε (2005) πρότασή μου (όπως αυτή, πέρα από την τοποθέτησή μου στο Δημοτικό Συμβούλιο, αναλύεται σε συνέντευξή μου, στην τοπική εφημερίδα «Φωνή του Ρίου», την οποία επισυνάπτω) και παρακαλώ όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (Δήμο Πάτρας και ΔΕΥΑΠ, Περιφέρεια), αφού την μελετήσουν, να την στηρίξουν, ο κάθε ένας στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του (Μελέτες, χρηματοδότηση, κ.λ,π.).

Τώρα που χρήματα θα διατεθούν, γρήγορα και πολλά, από την Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να αντιμετωπισθούν άμεσα τα προβλήματα της λειψυδρίας, έχουμε στοιχειώδη υποχρέωση να εκμεταλλευτούμε την ευνοϊκή συγκυρία.

Ας μην χαθεί και αυτή η ευκαιρία.

Κώστας Μιχ. Μπουρδούλης

Πρώην Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάτρας

Τηλ.: 6977343736 e-mail:komibou@yahoo.gr

……………………………………………………………………………………………………………….

«Η Φωνή του Ρίου» 19/12/2005

ΥΔΡΕΥΣΗ

Πολλά ακούστηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 21.11.2005, που είχε σαν μοναδικό θέμα την ύδρευση του Δήμου μας.

Αίσθηση πάντως προκάλεσε και συζητήθηκε πολύ μεταξύ των παρευρισκόμενων κατοίκων, η ξεκάθαρη θέση του Δημοτικού Συμβούλου Κώστα Μπουρδούλη, που όπως μας μετέφεραν οι ίδιοι, με λίγα λόγια είπε πάρα πολλά.

Η εφημερίδα μας επικοινώνησε με τον κ. Μπουρδούλη και συζήτησε μαζί του το θέμα της ύδρευσης. Απαντώντας λοιπόν σε ερωτήσεις μας, σχετικά με τη θέση που υποστήριξε, μας είπε:

Είναι μη διαπραγματεύσιμο ότι οι κάτοικοι των παραλιακών και ημιορεινών Δημοτικών Διαμερισμάτων πρέπει να τροφοδοτηθούν με άφθονο και άριστης ποιότητας νερό.

Είναι επίσης μη διαπραγματεύσιμο ότι οι κάτοικοι των ορεινών Δημοτικών Διαμερισμάτων πρέπει να μην στερηθούν το νερό που έχουν, τόσο για την ύδρευση όσο και για την άρδευση.

Μα δικαιολογημένα θα αναρωτηθεί κανείς, «είναι δυνατόν ο ένας να μην στερηθεί το νερό που έχει και ταυτόχρονα να πάρει από το ίδιο νερό και ο άλλος;». Ίσως φαίνεται παράξενο, όμως υπάρχει λύση για την ύδρευση, που κόντρα στη λαϊκή μας ρήση εξασφαλίζει «και το σκύλο χορτάτο και την πίττα ολόκληρη». Και η λύση είναι μία και μοναδική. Η Δημιουργία Φράγματος. Ίσως κοστίζει κάτι παραπάνω. Το σίγουρο όμως είναι ότι δεν έχει καμιά σχέση, σε μέγεθος και σε κόστος, με το τεράστιο φράγμα Πείρου – Παραπείρου, που θα υδρεύσει την Πάτρα και θα υδρεύσει – αρδεύσει Αχαΐα και Ηλεία, το οποίο επικαλείται σαν μέτρο σύγκρισης ο κ. Δήμαρχος.

Πολύ φοβάμαι ότι με την υλοποίηση του δημοπρατηθέντος έργου υποθηκεύεται το μέλλον της σωστής λύσης, δηλαδή της δημιουργίας φράγματος. Με ποια λογική θα απαιτήσουν και το σπουδαιότερο πως θα εξασφαλίσουν οι επόμενες δημοτικές αρχές νέα κονδύλια για τη δημιουργία φράγματος, όταν θα έχουν ήδη διατεθεί 5.000.000 Ευρώ περίπου, για την κατασκευή ενός έργου που δεν πρόκειται να δώσει λύση και που, πέραν των άλλων, με την πάροδο πολύ μικρού χρονικού διαστήματος θα έχει απαξιωθεί, ιδιαίτερα λόγω της μεγάλης οικιστικής ανάπτυξης τόσο των παραλιακών όσο και των υπολοίπων Δημοτικών Διαμερισμάτων.

Πάρα πολλά και σε πολλούς τομείς θα μπορέσουμε να κερδίσουμε με τη δημιουργία φράγματος, τα κυριότερα όμως είναι:

1. Εξασφαλίζεται, μόνιμα και οριστικά, υπερεπάρκεια νερού για όλους τους κατοίκους όλων των Δημοτικών Διαμερισμάτων μας, (Παραλιακών, Ημιορεινών και Ορεινών).
2. Δεν παρεμβαίνουμε στη θαυμαστή ισορροπία της φύσης. (Έχει κάνει κανείς τον κόπο να ρωτήσει ειδικούς επιστήμονες τι σημαίνει η πραγματοποίηση των προτεινόμενων γεωτρήσεων στον ορεινό όγκο και τι σημαίνει για το περιβάλλον το σταμάτημα ροής των υδάτων;).
3. Έχουμε δεδομένη τη σύμφωνη γνώμη όλων των κατοίκων των ορεινών Δημοτικών Διαμερισμάτων (Πιτίτσα, Σελλά, Αργυρά, Άνω Καστρίτσι), καθώς και των κατοίκων των υπολοίπων Δημοτικών Διαμερισμάτων.
4. Έχουμε δεδομένη επίσης τη σύμφωνη γνώμη όλων των κατοίκων των Δημοτικών Διαμερισμάτων που δικαιούνται να αρδεύονται από τα νερά των ορεινών Δημοτικών Διαμερισμάτων (Αραχωβίτικα, Δρέπανο, Ψαθόπυργος).
5. Εξασφαλίζεται η ενότητα και η σύμπνοια, ανάμεσα στους κατοίκους των ορεινών και των άλλων Δημοτικών Διαμερισμάτων, αφού παύει να υπάρχει η κύρια αιτία που τους χωρίζει, «το νερό».

Επιτρέψτε μου να εκμεταλλευτώ την φιλοξενία των απόψεών μου από την εφημερίδας σας, και να παρακαλέσω αλλά και να καλέσω δημόσια, τόσο την δημοτική αρχή όσο και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να επανεξετάσουν το θέμα και επιτέλους να υιοθετήσουν την σωστή λύση. Γιατί σε λίγο θα είναι αργά, πάρα πολύ αργά, τόσο για τα ορεινά, τα ημιορεινά και τα παραλιακά Δημοτικά Διαμερίσματα, όσο και για το περιβάλλον, δηλαδή ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

· Η θέση του προτεινόμενου φράγματος, ήταν στον ποταμό Βολιναίο (Απέναντι από το Δρέπανο και κάτω από τα Αργυρά και τα Σελλά.)

· Τότε στη συνεδρίαση του Δ.Σ. Ρίου, είχα εκφράσει την έντονη διαφωνία μου, για το προγραμματιζόμενο έργο μεταφοράς νερού από γεωτρήσεις στην Πιτίτσα. Τελικά, παρά τη διαφωνία μου, έκαναν το έργο, τα λεφτά ξοδεύτηκαν, αλλά το πρόβλημα της ύδρευσης του Δήμου Ρίου, όπως είχα προβλέψει, δυστυχώς δεν λύθηκε.