Άγιος Ουαλεντίνος καί έρως, για μιά γιορτή που συνεχίζεται καί την επομένη

“Τ’ Άη-Βαλεντίνου είναι ταχειά,  όλοι ξυπνούν νωρίς… κι εμένα Βαλεντίνα σου, στην πόρτα σου θα δείς…” 

Το τραγουδάκι αυτό είναι τής *Οφηλίας στον *Άμλετ… και στον προκείμενο προ-Ραφαηλιτικής τεχνοτροπίας πίνακα, ο *Ρωμαίος κ η *Ιουλιέττα, το αιώνιο ζεύγος, στην διάσημη σκηνή τού μπαλκονιού… 

Το κοινό χαρακτηριστικό των 4 αυτών θεατρικών ηρώων τού Σαίξπηρ και η ειδοποιός διαφορά τους από τους λιμοκοντόρους, λιμοκοντόρες, τής κούφιας αγαπολογίας, είναι πως αυτοί, γνωρίζουν την ορθογραφία τής λέξεως θυσία.

Γι’αυτό και τα πρόσωπα αυτά ζούν 

και θα ζήσουν, μέσα στην Ιστορία. 

Πολύ περισσότερο, ας μας επιτραπεί η δημιουργική παρέκβαση, που έλκουν την υπόσταση τους, όχι μόνον από την ιστορικότητα τού μεσαίωνα, αλλά από τις ζωογόνες ρίζες τους που βρίσκονται στην Ελλάδα. 

Διότι τα περισσότερα έργα του Βρεταννού δραματουργού αποτελούν λογοτεχνικά «δάνεια» από τους Έλληνες τραγικούς 

ενώ ο Έλληνας φιλόσοφος που τον επηρρέασε περισσότερο είναι ο Πλούταρχος.

Η επιρροή της Ελληνικής τραγωδίας 

στη λογοτεχνία της αναγεννήσεως υπήρξε καταλυτική, και ανάμεσα στον Πλούταρχο και τον Σαίξπηρ υπάρχει,

«όχι απλώς επιρροή αλλά σχεδόν συνεργασία(!), στην γραφή, παρά τα 1.000 χρόνια που τους χωρίζουν» 

-όπως ειπώθηκε στο Διεθνές Συμπόσιο τού 2016, για την «Σχέση τού Σαίξπηρ με την κλασσική και τη σύγχρονη Ελλάδα».

«Ο Σαίξπηρ έμαθε από τον Πλούταρχο να γράφει τραγωδίες» … 

«Έγραφε τον “Ιούλιο Καίσαρα”

και τον “Κοριολάνο”, έχοντας δίπλα του 

τα “Ηθικά” και τους “Βίους” τού Πλουτάρχου,

βιβλία που αγόρασε με ποσόν 30 φορές μεγαλύτερο από τα κοινά βιβλία»…

…είχε πει χαρακτηριστικά στο ίδιο Συμπόσιο,  

ο ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου της Βιρτζίνια Gordon Braden.

Συμπερασματικά λοιπόν θα λέγαμε, ότι τόσο στην τέχνη όσο και στον έρωτα, μέσα στην ζωή, επιζεί αυτό που έχει έρεισμα,

ειδάλλως,  μπορεί κανείς καθώς φθάνει τού Αγίου Βαλεντίνου και με τον τρόπο που έχει καθιερωθεί, να μονολογεί…

… η “γιορτή των ερωτευμένων” 

… θα περισσέψει κι απόψε το λάθος

…θα φρουμάξει και σήμερα η αγαπολογία·

αυτή που κλίνει τον εγωισμό σε όλες του τις πτώσεις…

ενώ η αληθινή αγάπη θα ψάχνει να βρει χώρο·

και σπήλαιο να γεννηθεί…

Διότι, ο Άγιος Ουαλεντίνος (Βαλεντίνος) 

ο Ιερομάρτυρας,

είναι υπαρκτός ! Και πράγματι εορτάζεται σήμερα.

Ασχέτως με το πως έχει εμπορευματοποιηθεί η εορτή του, όπως και του Αγίου Βασιλείου, ως “Santa Claus”.

Είναι Άγιος, όπως όλοι οι Ορθόδοξοι Άγιοι που γέννησε η Δύση, μέχρι που ο Πάπας αποφάσισε –με λύπη το λέμε-

να γίνει αυτός, στη θέση τού Χριστού, αρχηγός της Εκκλησίας δηλώνοντας πως είναι κι αλάθητος (…μένει κανείς άφωνος).

Ο Άγιος Βαλεντίνος, αγνόησε την εντολή τού Αυτοκράτορα της Ρώμης, να μην νυμφεύονται οι άντρες τις αγαπημένες τους (…!) και τελούσε το Μυστήριο του Γάμου. 

Σήμερα εορτάζει και 2ος Άγιος Ουαλεντίνος, ο Επίσκοπος, που και αυτού ο βίος σχετίζεται με την προστασία των ζευγαριών. 

Και οι δύο μαρτύρησαν στην Ρώμη·συνακόλουθο αυτό, αυτού που έχει ειπωθή : “Ο έρως ο εμός, εσταύρωται”  

( : Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος)

Δηλαδή, ο Αληθινός Έρωτας, είναι μέχρι Αίματος Θυσίας.

Καθώς επίσης έχουμε, και από τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης (αδελφό τού Μεγάλου Βασιλείου• ένα παιδάκι !), το ότι δεν είναι άλλο ο έρωτας και άλλη η αγάπη, αλλά, ”έρως, η επιτεταμένη αγάπη εστί” (η υπερβολική αγάπη). 

Ποιός δεν θά’θελε να του προσφερθούν αυτά ;

Αν θέλει δε και αυτός να τα προσφέρει, τότε είναι ήδη θεός

Υπ’αυτές τούς όρους… αληθινής θάλασσας… χρόνια πολλά… 

για μιά γιορτή 

που συνεχίζεται 

καί την επομένη… 

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός