Μάθημα με κουβάδες και αγωνία: Πότε θα θυμηθεί η πολιτεία το 21ο Γυμνάσιο Πάτρας;

Αν περάσεις σήμερα από τη συμβολή των οδών Θερμοπυλών και Ανθεμίου, στη νότια πλευρά της Πάτρας, θα αντικρίσεις μια εικόνα που σε κάνει να σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Το 21ο Γυμνάσιο Πατρών, ένα σχολείο όπου δεκάδες παιδιά προσπαθούν να χτίσουν το μέλλον τους, μοιάζει περισσότερο με εγκαταλελειμμένο εργτάξιο παρά με χώρο εκπαίδευσης. Οι γονείς, αγανακτισμένοι από την κατάσταση, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, και όχι άδικα: εδώ και καιρό, τα παιδιά μας κάθονται στα θρανία με την ψυχή στο στόμα.

Το πρόβλημα δεν είναι πια απλώς αισθητικό, ούτε αφορά μόνο τις μουτζούρες και τα συνθήματα στους τοίχους που μαρτυρούν την εγκατάλειψη. Το μείζον ζήτημα είναι η ίδια η σωματική ακεραιότητα των μαθητών. Καθώς μπαίνουμε για τα καλά στον χειμώνα, οι τοίχοι και τα ταβάνια δείχνουν να λυγίζουν κάτω από το βάρος της υγρασίας και των συνεχών βροχοπτώσεων. Υπάρχει ανοιχτός, καθημερινός κίνδυνος πτώσης σοβάδων ακριβώς εκεί που τα παιδιά παίζουν και κινούνται κατά τα διαλείμματα. Μέχρι πότε θα πηγαίνουν στο σχολείο με το άγχος αν θα τους πέσει το ταβάνι στο κεφάλι;

Κι αν βγεις έξω και δεις τον κίνδυνο απ’ έξω, μπες μέσα στις αίθουσες να δεις τα υπόλοιπα. Όταν ο καιρός χαλάει και ο ουρανός ανοίγει πάνω από την Πάτρα, το σχολείο μετατρέπεται σε… σκηνικό από ταινία καταστροφής. Οι οροφές στάζουν, τα νερά τρέχουν στους διαδρόμους και οι εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να στήνουν κουβάδες παντού για να μαζέψουν τις «λίμνες». Πώς να γίνει μάθημα σοβαρό κάτω από αυτές τις συνθήκες; Πώς να συγκεντρωθεί ο μαθητής στην άλγεβρα και την ιστορία όταν ακούει το σταχτόνερο να στάζει και προσέχει μη γλιστρήσει;

Το πιο εξοργιστικό σε όλη αυτή την ιστορία, όμως, είναι η αδιαφορία των αρμοδίων. Ο Δήμος Πατρέων, που έχει την ευθύνη για τη συντήρηση των σχολικών κτιρίων, φαίνεται να σφυρίζει αδιάφορα. Παρά τις παλιές υποσχέσεις και τα χαρτιά που μιλούσαν για εργτά στεγών και μονώσεων, τίποτα ουσιαστικό δεν έχει προχωρήσει. Το κερασάκι στην τούρτα; Το 21ο Γυμνάσιο απουσιάζει ηχηρά από τις λίστες της ενεργειακής αναβάθμισης. Ούτε στην πρώτη ούτε στη δεύτερη φάση βρέθηκε μια θέση για αυτό το σχολείο.

Τώρα ακούγεται πως ίσως συμπεριληφθεί σε ένα νέο πρόγραμμα, το γνωστό «Μαριέττα Γιαννάκου», με ορίζοντα ολοκλήρωσης το… 2028. Δηλαδή, περιμένουμε να περάσουν άλλα τόσα χρόνια μέχρι να φτιαχτεί ένα ταβάνι που στάζει; Μέχρι τότε, τα παιδιά μας θα κάνουν μάθημα με κουβάδες και, ποιος ξέρει, ίσως αρχίσουν να κυκλοφορούν στα διαλείμματα με κράνη ασφαλείας;

Οι γονείς ζητούν το αυτονόητο: άμεσο τεχνικό έλεγχο και ουσιαστικές παρεμβάσεις πριν θρηνήσουμε κάποιο ατύχημα. Δεν ζητούν πολυτέλειες, ζητούν ένα ασφαλές σχολείο. Η δημοτική αρχή οφείλει να αφήσει τα λόγια και να περάσει στα έργα, γιατί η ασφάλεια των παιδιών μας δεν είναι διαπραγματεύσιμη ούτε χωράει άλλες αναβολές.

Ορίστε η πηγή του άρθρου:

• Πάτρα: Μάθημα με… κράνη και κουβάδες! – Κινδυνεύουν μαθητές σε Γυμνάσιο