Κώστας Σπηλιάδης: Ο Πατρινός τελειομανής που έκανε την ελληνική ψαροταβέρνα παγκόσμιο brand

Έφυγε από την Πάτρα στα 19 του με δύο βαλίτσες. Σήμερα, στα 79, τα «Estiatorio Milos» βρίσκονται σε τέσσερις ηπείρους και η οικογένεια ψάχνει επενδυτή για το επόμενο βήμα.

Από την Πάτρα στο Μανχάταν

Ο Κώστας Σπηλιάδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός δικαστής, με καταγωγή από τη Φιλιά της Πελοποννήσου, και η μητέρα του ήταν από την Κωνσταντινούπολη. Το 1966, στα 19 του, έφυγε για τη Νέα Υόρκη να σπουδάσει εγκληματολογία στο NYU. Είχε δύο βαλίτσες, μία με ρούχα και μία με βιβλία και δίσκους. Τις πρώτες νύχτες έμεινε σε δωμάτιο της YMCA. Ως φοιτητής με βίζα δεν μπορούσε να δουλέψει, και μαγείρευε στο δωμάτιό του φτηνούς λαιμούς κοτόπουλου.

Αργότερα πήγε στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, κοντά στον αδελφό του Στέλιο, και σπούδασε κοινωνιολογία. Τα χρόνια της χούντας όμως τον ανάγκασαν να διακόψει, γιατί κινδύνευε να χάσει το διαβατήριό του. Το 1971 βρέθηκε στο Μόντρεαλ. Εκεί έκανε ελληνική εκπομπή στο Radio Centre-Ville και έπαιξε σε τοπικό θέατρο.

1979: Το πρώτο Milos

Το 1979 άνοιξε το πρώτο Estiatorio Milos στη συνοικία Mile End του Μόντρεαλ. Δεν είχε πραγματική εμπειρία στην κουζίνα, και σύμφωνα με τα δημοσιεύματα τηλεφωνούσε στη μητέρα του στην Ελλάδα για τις συνταγές. Μέσα σε έναν χρόνο το μαγαζί γέμιζε κάθε βράδυ.

Η ιδέα ήταν απλή αλλά τότε σχεδόν επαναστατική για το εξωτερικό. Ήθελε να δείξει την ελληνική κουζίνα όχι ως φθηνό «σουβλάκι», αλλά ως κουζίνα υψηλών προδιαγραφών. Το ψάρι το διαλέγει ο πελάτης από τον πάγο και το ψήνουν απλά, με λάδι και λεμόνι. Το «Milos Special», λεπτές τηγανητές μελιτζάνες και κολοκυθάκια, έγινε σήμα κατατεθέν.

«Δεν είμαι κανένας κορυφαίος σεφ», λέει ο ίδιος. Το ζητούμενο, όπως εξηγεί, ήταν να αποδείξει ότι η ελληνική κουζίνα και ο ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αυτό που νόμιζε ο κόσμος.

Η τελειομανία ως επιχειρηματικό μοντέλο

Όσοι δουλεύουν μαζί του τον περιγράφουν ως απαιτητικό μέχρι εμμονής. Ελέγχει ο ίδιος τα ψάρια και τα πεπόνια. Τις ντομάτες τις αγοράζει μόνο στην εποχή τους και δεν τις βάζει ποτέ στην κατάψυξη. Στα πρώτα χρόνια της Νέας Υόρκης διάλεγε ένα ένα τα ψάρια στην ψαραγορά Fulton με ένα δανεικό αυτοκίνητο. Ο γιος του Γιώργος, υπεύθυνος ποτών του ομίλου, έχει πει ότι τα φρέσκα λουλούδια κοστίζουν περίπου 1.000 δολάρια την ανθοδέσμη, κάθε εβδομάδα του χρόνου. Παράλληλα ο όμιλος έχει χτίσει στενές σχέσεις με Έλληνες ψαράδες και παραγωγούς, που προμηθεύουν τα εστιατόρια.

Η «αυτοκρατορία» σήμερα

Μετά το Μόντρεαλ ήρθε η Νέα Υόρκη το 1997, και ακολούθησαν η Αθήνα, το Λας Βέγκας, το Μαϊάμι και το Λονδίνο. Σήμερα η επίσημη ιστοσελίδα του ομίλου δείχνει παρουσία, μεταξύ άλλων, σε:

• Νέα Υόρκη (Midtown και Hudson Yards)
• Μαϊάμι Μπιτς και Γουέστ Παλμ Μπιτς
• Λας Βέγκας
• Τορόντο
• Λονδίνο
• Ντουμπάι
• Σιγκαπούρη
• Λος Κάβος του Μεξικού

Ο όμιλος έχει επίσης το ξενοδοχείο Xenodocheio Milos στην Αθήνα και το σκάφος «Milos at Sea» για ναυλώσεις στα ελληνικά νησιά.

Στις 26 Οκτωβρίου 2026 το αμερικανικό Nation’s Restaurant News μετέδωσε ότι η οικογενειακή επιχείρηση προσέλαβε την επενδυτική τράπεζα Moelis & Company. Στόχος είναι να βρει στρατηγικό εταίρο που θα χρηματοδοτήσει την επόμενη φάση ανάπτυξης, με περισσότερα καταστήματα στις ΗΠΑ και αλλού. Οικονομικά στοιχεία για τον τζίρο του ομίλου δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.

Ο λογοτέχνης των Κυθήρων

Εκτός κουζίνας, ο Σπηλιάδης διαβάζει και απαγγέλλει ελληνική ποίηση, μελετά ιστορία και χορηγεί συναυλίες της Συμφωνικής Ορχήστρας του Μόντρεαλ. Στα Κύθηρα αποκαθιστά ένα ιστορικό χωριό, όπου οραματίζεται μια ακαδημία ελληνικής γαστρονομίας.

Από τη μεταπολεμική Πάτρα μέχρι τα πολυτελή ξενοδοχεία του Ντουμπάι και της Σιγκαπούρης, η διαδρομή του δείχνει κάτι που η πόλη μας ξέρει καλά. Οι Πατρινοί του κόσμου κουβαλούν μαζί τους, όπου κι αν πάνε, τη γεύση του τόπου τους.