ΠΑΤΡΑ-Από την ανανέωση στους βανδαλισμούς: Το μεγάλο στοίχημα της προστασίας για την πλατεία Όλγας

Πέρασαν μήνες, φάγαμε στη μάπα παρατάσεις επί παρατάσεων, αλλά τελικά το πλήρωμα του χρόνου έφτασε: Η Πλατεία Εθνικής Αντίστασης – η δικιά μας πλατεία Όλγας – παραδόθηκε ξανά στους Πατρινούς. Παγκάκια που γυαλίζουν, το συντριβάνι και το «Κέρας της Αμάλθειας» περιποιημένα, διάδρομοι στρωμένοι, τρεις ανακαινισμένες παιδικές χαρές έτοιμες για παιδικές φωνές. Η εικόνα, αν μη τι άλλο, είναι σαφώς αναβαθμισμένη. Όσοι περνάμε καθημερινά από εκεί, πήραμε μια ανάσα ανακούφισης.

Μόνο που στην Πάτρα η χαρά σπάνια κρατάει χωρίς «αλλά». Γιατί το θέμα δεν είναι απλώς να κόψεις μια κορδέλα ή να μαζέψεις τις σκαλωσιές, αλλά τι κάνεις την επόμενη μέρα. Και η επόμενη μέρα στην Όλγας φέρνει μαζί της τις γνωστές, παλιές αμφιβολίες.

Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις τι λείπει. Μια βόλτα να κάνεις και να μιλήσεις με τους ανθρώπους της περιοχής, τους καταστηματάρχες και τους περιοίκους, θα τα ακούσεις όλα. Πρώτα απ’ όλα, το πράσινο. Τα δέντρα που υποτίθεται θα φυτεύονταν περιμετρικά ακόμα αγνοούνται, ενώ το γκαζόν που μπήκε το καλοκαίρι κατάφερε να ξεραθεί πριν προλάβουμε να το χαρούμε, αφού έμεινε απότιστο και στην τύχη του. Παράλληλα, πολλά λέγονται για τη στερέωση του αγάλματος του Μιχαλακόπουλου, ενώ το βράδυ η πλατεία βυθίζεται στο σκοτάδι, καθώς τα νέα φωτιστικά παραμένουν σβηστά.

Και κάπου εδώ ξεκινάει το πραγματικό πρόβλημα: η προστασία. Δυστυχώς, τα πρώτα δείγματα γραφής δεν άργησαν να φανούν. Πριν καν στεγνώσει το μελάνι της παράδοσης, οι γνωστοί-άγνωστοι ανέλαβαν δράση. Τα καινούργια φωτιστικά βρέθηκαν ήδη μουτζουρωμένα με σπρέι. Μια πρώτη «τζούρα» βανδαλισμού που χτυπάει καμπανάκι κινδύνου.

Όσοι ζουν και δουλεύουν γύρω από την πλατεία βλέπουν το φιλμ να παίζεται ξανά: παρέες νεαρών τις προχωρημένες ώρες, μικρά παιδιά στις παιδικές χαρές χωρίς καμία ουσιαστική επίβλεψη, και μια πλήρης απουσία φύλαξης. Αν το πράγμα αφεθεί έτσι, το έργο που περιμέναμε από τον Οκτώβριο του 2024 και πληρώσαμε ακριβά, θα απαξιωθεί σε χρόνο ρεκόρ.

Η Όλγας είναι η καρδιά του κέντρου μας, ένα σημείο συνάντησης γενιών και γενιών. Δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις, ούτε ευχολόγια μετά την καταστροφή. Τώρα που έγινε η αρχή με τις πρώτες φθορές, η δημοτική αρχή και οι αρμόδιοι οφείλουν να παρέμβουν. Απαιτείται σταθερό πλαίσιο προστασίας, τακτική συντήρηση, επαρκής φωτισμός και φύλαξη.

Κανείς Πατρινός δεν θέλει να δει μια ολοκαίνουργια πλατεία να μετατρέπεται πάλι σε γκρίζο φόντο εγκατάλειψης. Το στοίχημα δεν ήταν να τελειώσουν τα έργα, αλλά να κρατήσουμε την Όλγας ζωντανή και σεβαστή. Κι αυτό το στοίχημα κρίνεται τώρα.