Πάτρα: Η πόλη που ρισκάρει – Ποια μαγαζιά αντέχουν και ποια κατεβάζουν ρολά;

Αν περπατήσεις στους δρόμους της Πάτρας, του Πύργου ή του Αγρινίου, το μάτι σου θα πιάσει εύκολα εκείνη την ταμπέλα «Νέο Κατάστημα» που κρεμιέται σε μια πρόσοψη, αλλά και τα ξεθωριασμένα «Ενοικιάζεται» που επιμένουν σε γωνίες ιστορικών δρόμων. Η αγορά της Δυτικής Ελλάδας μοιάζει με έναν ζωντανό οργανισμό που παίρνει βαθιές ανάσες, αλλά συχνά σκοντάφτει στην ίδια του την αγωνία. Τα στοιχεία της τελευταίας πενταετίας (2021–2025) από το ΓΕΜΗ έρχονται τώρα να βάλουν σε αριθμούς αυτό που ζούμε καθημερινά στο πετσί μας: μια τεράστια κινητικότητα, γεμάτη αντιφάσεις, αγωνία και εκπλήξεις.

Για να βγάλουμε μια άκρη, αρκεί να κοιτάξουμε τους αριθμούς-μαμούθ. Σε ολόκληρη την περιφέρεια καταγράφηκαν 13.453 ανοίγματα επιχειρήσεων απέναντι σε 6.661 λουκέτα. Το καθαρό ισοζύγιο είναι θετικό, μετρώντας σχεδόν 6.800 νέες παρουσίες που προσπάθησαν να βρουν τη θέση τους στον χάρτη. Και, βέβαια, ποιος έχει τα ηνία; Η Αχαΐα φυσικά, η οποία συγκεντρώνει μόνη της το 67% του συνολικού καθαρού ισοζυγίου, αποδεικνύοντας πως παραμένει η ατμομηχανή της περιοχής, αφήνοντας πίσω της την Αιτωλοακαρνανία και την Ηλεία να ακολουθούν σε αποστάσεις.

Αν σκύψουμε πάνω από τα ράφια και τους πάγκους, το εμπόριο παραμένει ο βασιλιάς της επιχειρηματικότητας. Εδώ είδαμε 3.161 ανοίγματα και 1.908 κλεισίματα. Το λιανεμπόριο έχει την τιμητική του με 2.104 νέες προσπάθειες –από συνοικιακά μαγαζιά μέχρι εξειδικευμένα σημεία–, αν και τα λουκέτα καραδοκούν, μετρώντας περίπου 65 κλεισίματα ανά 100 ανοίγματα. Τι πρωταγωνιστεί τελικά; Τα ρούχα συνεχίζουν να τραβάνε το ενδιαφέρον με πάνω από 310 νέες εγγραφές, ενώ ακολουθούν κατά πόδας τα παντοπωλεία και τα μίνι μάρκετ της γειτονιάς, που δείχνουν ότι ο κόσμος αναζητά την άμεση, καθημερινή εξυπηρέτηση δίπλα στο σπίτι του. Ψωμί, γλυκά και φαρμακευτικά είδη συμπληρώνουν την εικόνα μιας αγοράς που προσπαθεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες του καταναλωτή.

Προχωρώντας σταθερά προς την εστίαση και τις υπηρεσίες, η κατάσταση γίνεται πιο «καυτή». Η εστίαση μένει στην πρώτη γραμμή, με 1.517 ανοίγματα και 1.018 κλεισίματα. Πίσω από αυτούς τους αριθμούς κρύβεται η γνωστή μας καθημερινότητα: καφετέριες, μπαρ και εστιατόρια που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, αλλά δοκιμάζονται σκληρά από τα λειτουργικά έξοδα. Θυμόμαστε άλλωστε ότι το 2022 τα λουκέτα ξεπέρασαν τα εγκαίνια. Παράλληλα, τα κομμωτήρια, τα κουρεία και τα κέντρα αισθητικής γνωρίζουν πραγματική έκρηξη, καθώς η προσωπική φροντίδα παραμένει αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα για τον σύγχρονο πολίτη, όσα έξοδα κι αν τρέχουν.

Την ίδια στιγμή, οι επαγγελματικές και τεχνικές υπηρεσίες –μηχανικοί, λογιστές, σύμβουλοι– αλλά και οι μεταφορές, με τις ταχυμεταφορές να καλπάζουν λόγω του ηλεκτρονικού εμπορίου, δείχνουν ότι η τοπική οικονομία προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της εποχής. Αντίθετα, η μεταποίηση δείχνει αδύναμη, περιοριζόμενη μόλις στο 5% των συνολικών ανοιγμάτων, υπενθυμίζοντας μια χρόνια παθογένεια της περιοχής μας: παράγουμε λίγα σε σχέση με όσα καταναλώνουμε ή εμπορευόμαστε.

Η εικόνα που σχηματίζεται είναι ξεκάθαρη. Η Δυτική Ελλάδα δεν μένει με σταυρωμένα χέρια· δοκιμάζει, ρισκάρει, ανοίγει πόρτες. Όμως το μεγάλο στοίχημα δεν είναι απλώς να ανάψουν τα φώτα σε μια νέα βιτρίνα, αλλά να αντέξει το μαγαζί στον χρόνο, προσφέροντας βιώσιμες θέσεις εργασίας και μια ανάσα ζωής στις γειτονιές μας.