Νέα εικόνα για την Ψυχιατρική Κλινική του Νοσοκομείου του Ρίου – Ολόκληρη η ανακαίνιση με δωρεά της «Καλλιπάτειρας»

Δεν χρειάστηκε κρατικό κονδύλι, ούτε πρόγραμμα ΕΣΠΑ, ούτε χρόνια αναμονής. Μια ομάδα γυναικών αποφάσισε να βάλει πλάτη, και η Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών έχει από σήμερα άλλη όψη.

Τα εγκαίνια της ανακαινισμένης κλινικής έγιναν το μεσημέρι της Τρίτης 20 Οκτωβρίου, στο Ρίο, με εκπροσώπους του νοσοκομείου και του Πανελλήνιου Σωματείου Γυναικών «Καλλιπάτειρα», που χρηματοδότησε το έργο εξ ολοκλήρου.

Τι άλλαξε

Η παρέμβαση δεν ήταν ένα απλό «φρεσκάρισμα». Περιλάμβανε ανακαίνιση των χώρων και σημαντικές δομικές βελτιώσεις. Ο στόχος ήταν ένα περιβάλλον πιο λειτουργικό και, κυρίως, πιο ανθρώπινο, τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και το υπόλοιπο προσωπικό που τους φροντίζει κάθε μέρα.

Όποιος έχει μπει σε ψυχιατρική κλινική δημόσιου νοσοκομείου ξέρει ότι ο χώρος παίζει ρόλο. Οι σκοτεινοί διάδρομοι, οι φθαρμένοι τοίχοι και τα παλιά έπιπλα δεν βοηθούν κανέναν να νιώσει ότι βρίσκεται σε μέρος όπου θα γίνει καλύτερα. Ένας φωτεινός, καθαρός και ζεστός χώρος, αντίθετα, στέλνει ένα μήνυμα: εδώ σε φροντίζουν.

«Να σταματήσει η γκρίνια»

Ο διοικητής του ΠΓΝΠ, Δημήτρης Μπάκος, μίλησε για μια εντελώς νέα εικόνα της κλινικής, που ταιριάζει με τον σκοπό της. Στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της πρωτοβουλίας των πολιτών.

«Τέτοιες πρωτοβουλίες μάς δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να έχουν οι ενεργοί πολίτες, να σταματήσει η γκρίνια και να πάμε να κάνουμε έργο. Έργο για τον συνάνθρωπο, για οποιονδήποτε ασθενή μας», είπε χαρακτηριστικά.

Υπογράμμισε ακόμα την αξία της «αθόρυβης» προσφοράς, εκείνης που δεν γίνεται για τις κάμερες αλλά για τον άνθρωπο που τη χρειάζεται.

Οι γυναίκες πίσω από το έργο

Η πρόεδρος της «Καλλιπάτειρας», Κατερίνα Ναυπλιώτη-Παναγοπούλου, ευχαρίστησε όσους βοήθησαν. Θύμισε ότι το Σωματείο λειτουργεί χωρίς κρατική επιχορήγηση και συμμετέχει σε συμβουλευτικές επιτροπές του ΟΗΕ για θέματα παιδείας και υγείας. Είπε επίσης κάτι που αξίζει να το ακούσουμε όλοι: οι ψυχολογικές δυσκολίες μπορεί να αφορούν οποιονδήποτε. Μια αλλαγή στην προσωπική ζωή, ένα πρόβλημα στη δουλειά, μια οικονομική δυσκολία, και ξαφνικά ο καθένας μας μπορεί να βρεθεί να χρειάζεται βοήθεια.

Την πρωτοβουλία την πήρε το παράρτημα Αχαΐας, με συντονίστρια τη Μαρία Μανουσάκη-Μαλλιώρη. Για εκείνη, η φροντίδα της ψυχικής υγείας δεν είναι μόνο φάρμακα και θεραπείες. Χρειάζεται σεβασμό, κατανόηση, αξιοπρέπεια και ένα περιβάλλον που δίνει ασφάλεια και ελπίδα.

«Κάθε άνθρωπος που δοκιμάζεται έχει ανάγκη όχι μόνο από την κατάλληλη θεραπεία, αλλά και από συνθήκες που να του θυμίζουν ότι παραμένει πολύτιμος και ότι δεν είναι μόνος», είπε.

Το μεγάλο πρόβλημα παραμένει

Η ανακαίνιση είναι μια καλή είδηση. Δεν πρέπει όμως να μας κάνει να ξεχάσουμε την εικόνα της ψυχικής υγείας στην Αχαΐα.

Πρόσφατη έρευνα της εφημερίδας «Πολιτεία» για τη μοναδική ψυχιατρική δομή του νομού έδειξε ότι οκτώ στους δέκα ασθενείς μπαίνουν με εισαγγελική εντολή. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι φτάνουν στο νοσοκομείο όταν η κατάσταση έχει ήδη ξεφύγει, και όχι νωρίτερα, όταν θα μπορούσαν να βοηθηθούν πιο εύκολα.

Λείπουν δομές στην κοινότητα, κέντρα ψυχικής υγείας με λογικούς χρόνους αναμονής, στήριξη για τις οικογένειες. Ένας ωραίος χώρος μέσα στο νοσοκομείο δεν λύνει από μόνος του αυτά τα προβλήματα. Κάνει όμως τη διαμονή όσων χρειάζονται νοσηλεία πιο αξιοπρεπή, και αυτό δεν είναι λίγο.

Ένα παράδειγμα

Ίσως το πιο σημαντικό από τη σημερινή μέρα να είναι το παράδειγμα. Σε μια εποχή που όλοι περιμένουμε από το κράτος, μια ομάδα πολιτών έδειξε ότι κάποια πράγματα μπορούν να γίνουν και αλλιώς. Δεν υποκαθιστά το δημόσιο σύστημα υγείας, και δεν πρέπει. Μπορεί όμως να το συμπληρώσει εκεί που πονάει.

Και η ψυχική υγεία, στην Πάτρα όπως σε όλη τη χώρα, πονάει.

Το όνομα του Σωματείου, άλλωστε, δεν διαλέχτηκε τυχαία. Η Καλλιπάτειρα, σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ήταν η γυναίκα που ντύθηκε άνδρας για να μπει στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να δει τον γιο της να αγωνίζεται, παρότι οι γυναίκες απαγορευόταν να παρακολουθούν. Ένα σύμβολο τόλμης και φροντίδας. Ταιριάζει σε όσα έγιναν σήμερα στο Ρίο.