Στο «τραπέζι» δύο νέες τοποθεσίες για το Γ’ Νεκροταφείο Πατρών – Αναζητείται λύση ανάμεσα σε Βραχναίικα και Σούλι-Ελεκίστρα

Εντείνονται οι προσπαθειών του Δήμου για την εξεύρεση έκτασης 30 στρεμμάτων, μετά τα συνεχή «στοπ» από την αρμόδια Επιτροπή – Ανοιχτό το ενδεχόμενο αναγκαστικών απαλλοτριώσεων.

Ένα από τα πιο κρίσιμα και διαχρονικά ζητήματα της Πάτρας, η έλλειψη επαρκών χώρων ταφής, επανέρχεται με επιτακτικό τρόπο στο προσκήνιο. Η δημοτική αρχή, έχοντας συνειδητοποιήσει την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα υφιστάμενα κοιμητήρια, επιχειρεί εδώ και περίπου δύο χρόνια να δώσει μόνιμη λύση μέσω της δημιουργίας του Γ’ Δημοτικού Νεκροταφείου. Ωστόσο, ο δρόμος προς την υλοποίηση αποδεικνύεται γεμάτος εμπόδια.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η έκταση που απαιτείται κυμαίνεται από 27 έως 30 στρέμματα, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες της πόλης για τα επόμενα χρόνια. Παρά τις προσπάθειες και τις προηγούμενες προτάσεις του Δήμου, οι μέχρι τώρα επιλογές έχουν πέσει στο «κενό». Όπως επισημαίνει η αντιδήμαρχος Αναστασία Τογιοπούλου, το βασικότερο «φρένο» στην όλη διαδικασία βάζει η αρμόδια κρατική Επιτροπή, η οποία απορρίπτει τα προτεινόμενα οικόπεδα κυρίως λόγω αυστηρών γεωλογικών και περιβαλλοντικών προϋποθέσεων.

Μέχρι στιγμής, τρεις προηγούμενες τοποθεσίες απορρίφθηκαν, οδηγώντας τον Δήμο στην εξέταση νέων εναλλακτικών. Στο «μικροσκόπιο» βρίσκονται πλέον δύο συγκεκριμένες περιοχές: η μία στην ευρύτερη ζώνη των Βραχναίικων και η δεύτερη στον ορεινό/ημιορεινό όγκο, ανάμεσα στις περιοχές Σουλίου και Ελεκίστρας. Σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις ή οι τεχνικές δυσκολίες καθυστερήσουν την απόκτηση της γης, η δημοτική αρχή διαμηνύει πως είναι έτοιμη να προχωρήσει ακόμη και σε αναγκαστική απαλλοτρίωση.

Οριακή η κατάσταση στα υπάρχοντα κοιμητήρια

Επί του παρόντος, το Α’ και το Β’ Νεκροταφείο συνεχίζουν να εξυπηρετούν τις ανάγκες των δημοτών, ωστόσο η διαθεσιμότητά τους δεν είναι ανεξάντλητη. Τα τελευταία χρόνια έχουν εφαρμοστεί μέτρα εξορθολογισμού και αξιοποίησης κάθε διαθέσιμου τετραγωνικού μέτρου, ενώ παρατηρείται αυξημένηστροφή πολιτών σε οικονομικότερες λύσεις, όπως οι κοινοί τάφοι. Παράλληλα, οι απαιτήσεις για οικογενειακούς τάφους παραμένουν υψηλές, πιέζοντας ακόμη περισσότερο τις υποδομές.

Πέρα από τα παραδοσιακά κοιμητήρια, η συζήτηση στην Πάτρα επεκτείνεται και στην ανάγκη δημιουργίας αποτεφρωτηρίου. Μια τέτοια υποδομή θα μπορούσε να αποσυμφορήσει αισθητά την κατάσταση, καθώς σήμερα όσοι πολίτες επιλέγουν την καύση νεκρών αναγκάζονται να μεταβαίνουν εκτός νομού, κυρίως στη Ριτσώνα.

Η αναζήτηση κατάλληλης γης για το Γ’ Νεκροταφείο παραμένει ένας μαραθώνιος με αυστηρές προδιαγραφές –από την καταλληλότητα του εδάφους έως τις αποστάσεις από κατοικημένες ζώνες– με την τοπική κοινωνία να αναμένει πλέον απτά αποτελέσματα.