ΠΑΤΡΑ-Σταματήστε να “Πετάτε” την Ευθύνη στον Δρόμο: Η Καθαριότητα Ξεκινά από Εμάς

Δεν χρειάζεται πολύς κόπος για να αντικρύσει κανείς την ίδια απογοητευτική εικόνα σε πολλές γειτονιές της πόλης μας: ξεχειλισμένοι κάδοι που περιβάλλονται από «βουνά» απορριμμάτων. Μόνο που συχνά, η εικόνα αυτή κρύβει μια ειρωνεία. Δίπλα σε έναν άδειο κάδο, βρίσκονται παρατημένες σακούλες, παλιά στρώματα, σπασμένα έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές που περιμένουν… το θαύμα.

Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις των αρχών και τις υπενθυμίσεις για στοιχειώδη κοινωνική υπευθυνότητα, ένα μέρος της κοινωνίας μας εξακολουθεί να θεωρεί το πεζοδρόμιο ως την προσωπική του χωματερή. Είναι η εύκολη λύση: «το βγάζω έξω και κάποιος θα το μαζέψει».

Το Άλλοθι του «Ανίκανου Δήμου»

Είναι πολύ εύκολο, και συχνά δικαιολογημένο, να επιρρίπτουμε την ευθύνη στον Δήμο. Να μιλάμε για ελλιπή δρομολόγια, για έλλειψη προσωπικού ή για κακό σχεδιασμό. Όμως, καμία υπηρεσία καθαριότητας παγκοσμίως δεν μπορεί να κερδίσει τη μάχη, αν οι ίδιοι οι πολίτες λειτουργούν ως σαμποτέρ της καθημερινότητάς τους.

Όταν αφήνουμε ένα ψυγείο ή μια τηλεόραση στον δρόμο χωρίς να ειδοποιήσουμε την αρμόδια υπηρεσία για την αποκομιδή ογκωδών αντικειμένων, δεν τιμωρούμε τον Δήμαρχο. Τιμωρούμε τον γείτονά μας, τον ηλικιωμένο που δεν μπορεί να περάσει από το πεζοδρόμιο, τη μητέρα με το καρότσι και, τελικά, την ίδια την αισθητική μας.

Σεβασμός στον Δημόσιο Χώρο

Ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο είναι ο καθρέφτης του πολιτισμού μας. Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα καταβάλλουν καθημερινά υπεράνθρωπες προσπάθειες κάτω από δύσκολες συνθήκες. Το να κάνουμε το αυτονόητο –να τοποθετούμε τα σκουπίδια μέσα στον κάδο και να προγραμματίζουμε την απόσυρση των επίπλων μας– δεν είναι αγγαρεία. Είναι η ελάχιστη συνδρομή που οφείλουμε στην κοινότητα.

Η καθαριότητα της πόλης δεν είναι μια μονομερής υποχρέωση της διοίκησης, αλλά ένα άτυπο «κοινωνικό συμβόλαιο».

Αν θέλουμε μια πόλη καθαρή, πρέπει να ξεκινήσουμε από την πόρτα μας. Ο σεβασμός δεν επιβάλλεται μόνο με πρόστιμα, αλλά καλλιεργείται με τη συνείδηση ότι ο δρόμος, το πάρκο και το πεζοδρόμιο είναι η προέκταση του ίδιου μας του σπιτιού. Ας σταματήσουμε να δείχνουμε με το δάχτυλο την «ανικανότητα των άλλων» και ας αναλάβουμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί.