ΠΑΤΡΑ-Χρήστες ουσιών και εικόνες εγκατάλειψης γύρω από το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων»

Μια δυσάρεστη εικόνα αντίκριζαν χθες οι περαστικοί στην πλατεία Γεωργίου: μπροστά από το ιστορικό Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων», ανάμεσα στις φθαρμένες πλάκες και τις σκονισμένες σκάλες, ήταν διάσπαρτα υπολείμματα από τσιγαριλίκια. Για πολλούς, το θέαμα αυτό δεν προκαλεί πια έκπληξη· αποτελεί ακόμη μία ψηφίδα στο μωσαϊκό υποβάθμισης που χαρακτηρίζει τον κεντρικότερο χώρο της πόλης.

Οι φθαρμένες και μονίμως ακάθαρτες επιφάνειες του πλατύσκαλου, οι ξύλινες πόρτες του θεάτρου που δείχνουν παρατημένες, και τώρα η παρουσία ατόμων που κάνουν χρήση ουσιών ανενόχλητοι, συνθέτουν μια εικόνα εγκατάλειψης γύρω από ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά μνημεία της Πάτρας. Το εμβληματικό θέατρο, κατασκευασμένο στα πρότυπα της Σκάλας του Μιλάνου, μοιάζει να έχει μετατραπεί σε στέκι περιθωριοποιημένων ομάδων, εκμεταλλευόμενων την έλλειψη αστυνόμευσης και στοιχειώδους φύλαξης του χώρου.

Κάτοικοι και επαγγελματίες της περιοχής συγκλίνουν στην άποψη ότι η πλατεία Γεωργίου θυμίζει ολοένα και περισσότερο την εικόνα που παρουσίαζε για χρόνια η πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα, πριν από τις εκτεταμένες παρεμβάσεις αναβάθμισης.

Τα λόγια της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στο πάνω σιντριβάνι της πλατείας, φαίνεται να επιβεβαιώνονται: ούτε τα δύο ιστορικά σιντριβάνια ούτε το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» έχουν τύχει της φροντίδας και προσοχής που αντιστοιχεί στη βαρύτητα και την πολιτιστική τους αξία. Αντίθετα, ο χώρος δείχνει να παραμένει χωρίς ουσιαστική συντήρηση και χωρίς αποτελεσματική προστασία, παρά τη σημαντική του θέση στο κέντρο της πόλης.

Η ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων καθίσταται πλέον επιτακτική, τόσο για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πάτρας όσο και για την αποκατάσταση της εικόνας ενός από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της.