ΠΑΤΡΑ-Οδύσσεια της Κίτρινης Γραμμής στην Αγίου Ανδρέου

Εν αρχή ην η Αγίου Ανδρέου. Ο δρόμος με τις αμέτρητες ιστορίες, τα χιλιάδες βήματα, τις… εκατοντάδες άστοχες παρκαρισμένες κλήσεις. Μέχρι που κάποιος, κάπου, κάποτε αποφάσισε πως «Ως εδώ! Χρειάζεται τάξη!». Και τι πιο τρανταχτό σημάδι τάξης από μια ολοκαίνουρια διαγράμμιση;

Και έτσι έγινε. Τα συνεργεία έπιασαν δουλειά με ζήλο. Κάποιοι λένε ότι ο επικεφαλής τους είχε εμπνευστεί από τον Πικάσο, άλλοι από τον Μοντριάν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι μαζί δούλεψαν με πρωτοφανή δημιουργικότητα. «Θα βάψουμε λευκή γραμμή!», πρότεινε ο ένας. «Μα είναι απαγορευμένη η στάση και η στάθμευση!», απάντησε ο άλλος. «Σιγά τα λάχανα!», σκέφτηκαν όλοι μαζί. «Είμαστε στην Πάτρα. Εδώ, απαγορεύσεις και κανόνες είναι για τους άσχετους!».

Αλλά, όπως σε κάθε καλή ιστορία, υπάρχει και η θεωρία της οικονομίας. Κάποιος, που είχε δει πολλά, ψιθύρισε ότι το κίτρινο χρώμα ήταν πολύ ακριβό. «Μην ξοδεύεστε, ρε παιδιά!», είπε. «Με τα λεφτά που θα δίναμε για κίτρινο, μπορούμε να πάρουμε τρία τσουβάλια λευκό και να βάψουμε ολόκληρη την πόλη!». Η ιδέα αποθεώθηκε. Και κάπως έτσι, η Αγίου Ανδρέου απέκτησε μια φρέσκια, λευκή, καθαρή, αλλά εντελώς παράλογη διαγράμμιση.

Και τώρα; Περνάς από εκεί και βλέπεις το λευκό να λάμπει. Προσπαθείς να εξηγήσεις στους οδηγούς ότι «εδώ δεν παρκάρεις» αλλά αυτοί σε κοιτάζουν με απορία. «Μα, είναι λευκό!», σου λένε. «Αν ήταν κίτρινο, θα το καταλαβαίναμε!». Και έχεις δίκιο. Όλοι έχουμε δίκιο.

Τελικά, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να χαμογελάσεις. Γιατί στην Πάτρα, η λογική είναι μόνο μία: αυτή που μας βολεύει.