ΠΑΤΡΑ-Όταν η ασέβεια γίνεται καθημερινότητα – Βορείου Ηπείρου & Ναυαρίνου – Μικρές καθημερινές ιστορίες μιας πόλης χωρίς σεβασμό

Επιστρέφοντας από το σούπερ μάρκετ, συνάντησα μια κυρία που, φανερά ταλαιπωρημένη και αγχωμένη, πάσχιζε να παρακάμψει ένα αυτοκίνητο που κάποιος ευσυνείδητος συμπολίτης είχε αποφασίσει να «φυτέψει» στο σημείο, αγνοώντας προφανώς τόσο τον Κ.Ο.Κ. όσο και τη βασική έννοια του σεβασμού προς τον συνάνθρωπο.

«Κάθε μέρα τα ίδια», μου είπε σχεδόν με δάκρυα στα μάτια. «Κάθε φορά που θέλω να βγω για να ψωνίσω, να κάνω τις δουλειές μου, να πάω κάπου, συναντώ εμπόδια, ανθρώπους που δεν σκέφτονται κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό τους. Και κανείς δεν κάνει τίποτα».

Έκανα τα δέοντα, όπως θα έκανε κάθε πολίτης που ακόμα θυμάται τι σημαίνει αλληλεγγύη και ευαισθησία. Όμως γύρισα σπίτι απογοητευμένη. Όχι τόσο από το παρκαρισμένο αυτοκίνητο, όσο από τη συνειδητοποίηση πως αυτή η εικόνα – του δρόμου που γίνεται προσωπική ιδιοκτησία, του συμπολίτη που λειτουργεί με το «όπου βρω, θα παρκάρω» – είναι πια η κανονικότητά μας.

Η κοινωνία μας φαίνεται πως έχει μετατραπεί σε ένα ανοιχτό μαντρί. Και τα γίδια έχουν βγει έξω. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η έλλειψη σεβασμού. Είναι η πλήρης απουσία παιδείας, η αδιαφορία, η έλλειψη ενσυναίσθησης. Είναι η καθημερινή μάχη του ευσυνείδητου ανθρώπου απέναντι στο θράσος και στην καφρίλα.

Δεν είναι τα αυτοκίνητα που εμποδίζουν. Είναι οι άνθρωποι πίσω από το τιμόνι.