Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, είναι οδυνηρά πραγματικό: Τι να την κάνουμε τη Δημοτική Αστυνομία; Η απάντηση της Δημοτικής Αρχής φαίνεται να είναι παγιωμένη και, δυστυχώς, βιωματική για κάθε κάτοικο αυτής της πόλης: Τίποτα. Εφόσον ο θεσμός αυτός αποκηρύσσεται «μετά βδελυγμίας» ως κάτι που δεν συνάδει με τα πολιτικά πιστεύω περί αστυνόμευσης, τότε ας ζήσουμε τον «στίβο μάχης» των δρόμων.
Η πρόσφατη εικόνα από τη διασταύρωση Σατωβριάνδου και Κανακάρη, όπου ένα πεζοδρόμιο παραμένει διαλυμένο και αφημένο στο έλεος των εργοταξίων για πάνω από έναν χρόνο, δεν είναι απλώς ένα ατυχές περιστατικό. Είναι το σύμβολο της απουσίας ελέγχου και της αδιαφορίας για την καθημερινότητα και, κυρίως, την ασφάλεια των πολιτών.
Η Πραγματικότητα των Έργων
Εργολάβοι δημοσίων έργων, ιδιωτικών κατασκευών, ΔΕΗ, τηλεφωνίας—ένας ορυμαγδός δραστηριότητας, όπου ο καθένας κάνει ό,τι θέλει.
- Μέτρα Ασφαλείας; Λέξη άγνωστη. Μπετόβεργες μπηγμένες στο έδαφος, παρατημένα υλικά που μετατρέπουν τα πεζοδρόμια σε επικίνδυνα εμπόδια.
- Πολίτες; Αναγκάζονται να κατέβουν στο δρόμο, ανάμεσα στα διερχόμενα οχήματα, θέτοντας τη ζωή τους σε κίνδυνο. Το πεζοδρόμιο, που είναι κατ’ εξοχήν χώρος του πεζού, έχει γίνει απροσπέλαστο.
- Έλεγχος; Κανένας – Ποτέ – Από κανέναν.
Ο Δήμος εκδίδει τις άδειες. Ο Δήμος ενημερώνεται για τα έργα. Από εκεί και πέρα, η παρακολούθηση του τι κάνουν, του πώς το κάνουν, και του πόσο καιρό μένουν τα υλικά σκορπισμένα, φαίνεται να είναι μια διαδικασία που έχει τεθεί σε πλήρη αναστολή.
Είναι λογικό η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου να έχει φόρτο εργασίας. Είναι λογικό να μην επαρκεί το προσωπικό της για διαρκείς και εξονυχιστικούς ελέγχους. Ακριβώς εδώ όμως έρχεται το ερώτημα:
Ο Ρόλος που Αποκηρύσσεται
Με βάση τη νομοθεσία, μία από τις βασικές αρμοδιότητες της Δημοτικής Αστυνομίας είναι ακριβώς:
- Ο έλεγχος της τήρησης των διατάξεων που αφορούν στη σήμανση των εργασιών που εκτελούνται στις οδούς
- …και στις υποχρεώσεις αυτών που εκτελούν έργα και εναποθέτουν υλικά και εργαλεία στο δημοτικό και κοινοτικό οδικό δίκτυο
- …και ο έλεγχος για τη λήψη μέτρων ασφάλειας και υγιεινής σε εργασίες που εκτελούνται. (Ν. 3731/2008, άρθρο 1, παρ. 11, όπως και σε νεότερες διατάξεις).
Αυτός ο θεσμός, που μπορεί να χρηματοδοτηθεί ακόμη και από ευρωπαϊκά κονδύλια, δίνει στον Δήμο ένα άμεσο και ευέλικτο εργαλείο για να επιβάλει την τάξη και, κυρίως, να διασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών στους κοινόχρηστους χώρους.
Το Μήνυμα της Δημοτικής Αρχής
Όταν η Δημοτική Αρχή αρνείται την ύπαρξη ή τη στελέχωση της Δημοτικής Αστυνομίας, το μήνυμα προς τους πολίτες είναι ξεκάθαρο:
«ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ. Ας προσέχετε από πού περνάτε.»
Η ιδεολογική εμμονή κατά της «αστυνόμευσης» υπερισχύει της πρακτικής ανάγκης για εύρυθμη λειτουργία της πόλης και προστασία της δημόσιας υγείας και ασφάλειας. Η πόλη παραμένει ένας διαρκής «στίβος μάχης», όχι από επιλογή των εργολάβων, αλλά από επιλογή της διοίκησης να μην ασκεί τα ελεγκτικά της καθήκοντα, παραχωρώντας έτσι ένα αόρατο «άλλοθι» σε κάθε παραβάτη.
Αν η Δημοτική Αρχή δεν αποδέχεται ούτε την αυτονόητη εξασφάλιση της διέλευσης των πεζών, τότε το ερώτημα παραμένει: Πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε αυτή την επικίνδυνη, ανεύθυνη και ιδεοληπτική διαχείριση της καθημερινότητάς μας;
ΠΗΓΗ: Papadimos Georgios