ΠΑΤΡΑ-Το Ταρτάν της Ζωής: Προπονητής και Αθλητής Νικούν τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Στον στίβο, η επιτυχία μετριέται συνήθως με τα δευτερόλεπτα και τα μέτρα. Για τον προπονητή Κώστα Λεβιδιώτη και τον 21χρονο πρωταθλητή Αλέξανδρο Σκούρτη, όμως, η μεγαλύτερη νίκη δεν καταγράφηκε στα χρονόμετρα, αλλά στην ίδια τη ζωή. Οι δύο άνδρες από την Πάτρα, πέρα από την κοινή τους αγάπη για τον αθλητισμό, μοιράζονται πλέον και την ίδια καθημερινή πρόκληση: τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Το Χρονικό της Δοκιμασίας

Η συνεργασία τους ξεκίνησε το 2014, σε μια εποχή που τα όνειρά τους ήταν ανέφελα. Το πρώτο πλήγμα ήρθε το 2021, όταν ο Κώστας Λεβιδιώτης έμαθε πως πάσχει από τη νόσο. Παρά το αρχικό σοκ, επέλεξε να μην εγκαταλείψει το πόστο του. Δύο χρόνια αργότερα, το παιχνίδι της μοίρας έγινε ακόμη πιο σκληρό, καθώς ο Αλέξανδρος διαγνώστηκε με την ίδια ασθένεια.

«Όταν ο Αλέξανδρος διαγνώστηκε, στεναχωρήθηκα πάρα πολύ, αλλά προσπάθησα να τον στηρίξω με όλη μου τη δύναμη», αναφέρει ο κ. Λεβιδιώτης. «Ουσιαστικά, γίναμε το στήριγμα ο ένας του άλλου. Του έδωσα να καταλάβει ότι η ζωή δεν σταματάει, απλώς κάποια πράγματα γίνονται πλέον διαφορετικά».

Από την Παραίτηση στο Παγκόσμιο Βάθρο

Για τον 21χρονο Αλέξανδρο, η αποδοχή της νέας πραγματικότητας δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Υπήρξαν στιγμές που η κόπωση και η ψυχολογική πίεση τον οδήγησαν στην απόφαση να σταματήσει τον στίβο.

«Σκέφτηκα να σταματήσω, το έκανα για ένα διάστημα, αλλά οι κοντινοί μου άνθρωποι και ο προπονητής μου με έπεισαν να γυρίσω πίσω», εξομολογείται ο νεαρός αθλητής.

Η επιστροφή του ήταν θριαμβευτική. Τον περασμένο Οκτώβριο, ο Σκούρτης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παραστίβου, μια διάκριση που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως το «συναισθηματικό τέλος» μιας σκοτεινής περιόδου και την αρχή μιας νέας πορείας.

Δύο Κόσμοι, Ένας Στόχος

Ο Αλέξανδρος αγωνίζεται πλέον σε διπλό ταμπλό: στον συμβατικό στίβο (800μ. και 1.500μ.) και στον παραστίβο (400μ. και 1.500μ.). Η διαφορά, όπως λέει ο ίδιος, είναι διδακτική: «Στον στίβο τρέχεις για να ξεπεράσεις τον εαυτό σου, στον παραστίβο τρέχεις για να ξεπεράσεις την αναπηρία σου».

Παρά τις διαφορετικές μορφές που εμφανίζει η νόσος στον καθένα τους, οι δύο άνδρες συνεχίζουν να βρίσκονται καθημερινά στο γήπεδο. Για τον Κώστα Λεβιδιώτη και τον Αλέξανδρο Σκούρτη, το ταρτάν δεν είναι πλέον μόνο ένας χώρος προπόνησης, αλλά το πεδίο όπου αποδεικνύουν καθημερινά ότι η θέληση είναι ισχυρότερη από κάθε διάγνωση.

«Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ο στόχος», καταλήγει ο Αλέξανδρος, «αλλά πάνω από όλα προέχει η υγεία και η καθημερινή προσπάθεια». Σε μια εποχή που αναζητά πρότυπα, η ιστορία των δύο Πατρινών υπενθυμίζει ότι ο πραγματικός πρωταθλητισμός κρύβεται στη δύναμη να παραμένεις όρθιος όταν όλα γύρω σου κλονίζονται.