ΠΑΤΡΑ-Η μνήμη δεν βάφεται μαύρη: Η ιστορία θα σας προσπεράσει

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, άλλοτε ως τραγωδία και άλλοτε ως θλιβερή καρικατούρα της βίας. Το χέρι που το 1991 κρατούσε τον σιδερολοστό για να κόψει το νήμα της ζωής του αγωνιστή δασκάλου Νίκου Τεμπονέρα, σήμερα κρατά το σπρέι και τη μαύρη μπογιά, προσπαθώντας μάταια να «σβήσει» το σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς.

Η πρόσφατη βεβήλωση του μνημείου του Τεμπονέρα στην Πάτρα δεν είναι απλώς ένας βανδαλισμός. Είναι μια πράξη που αναβλύζει το ίδιο μίσος που όπλισε τους αυτουργούς της δολοφονίας πριν από 35 χρόνια. Είναι η απόδειξη πως ο φασισμός, σε όποια του μορφή, τρέφεται από το σκοτάδι και φοβάται το φως που εκπέμπουν οι θυσίες εκείνων που έπεσαν για τη δημόσια παιδεία και τη δημοκρατία.

Η πολιτική σημειολογία της «μαύρης μπογιάς»

Οι δράστες νομίζουν πως καλύπτοντας το όνομα του Τεμπονέρα με χρώμα «μαύρο σαν την ψυχή τους», θα καταφέρουν να επιβάλουν τη λήθη. Πλανώνται πλάνην οικτρά.

• Η μνήμη είναι ριζωμένη στους δρόμους της Πάτρας.
• Το παράδειγμα του δασκάλου είναι αποτυπωμένο στα σχολικά βιβλία που δεν κάηκαν και στις τάξεις που παραμένουν όρθιες.
• Ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή, για αξιοπρέπεια στην εργασία και την εκπαίδευση, δεν αναχαιτίζεται από θρασύδειλες επιθέσεις υπό το κάλυμμα της νύχτας.

Ο Τεμπονέρας ζει στους σημερινούς αγώνες

Το μήνυμα προς τους νοσταλγούς του σκοταδισμού είναι σαφές: Δεν θα σας περάσει. Ο Νίκος Τεμπονέρας δεν είναι απλώς ένα όνομα πάνω σε ένα μάρμαρο. Είναι η ζωντανή υπενθύμιση πως η ελευθερία απαιτεί διαρκή επαγρύπνηση.

Όσο κι αν προσπαθούν να αμαυρώσουν το παρελθόν, το μέλλον ανήκει σε εκείνους που ονειρεύονται, που διδάσκουν και που αγωνίζονται. Η ιστορική μνήμη είναι πιο ισχυρή από τη μπογιά σας.

Ο Τεμπονέρας ζει, αναπνέει στις πορείες μας και μας δείχνει το δρόμο.