Αφίσες με παλαιστινιακά συνθήματα έξω από σχολεία στην Πάτρα ενόψει της 28ης Οκτωβρίου

Όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, λίγο πριν από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, η Πάτρα γίνεται πεδίο αφισοκόλλησης και έντονων ιδεολογικών αντιπαραθέσεων. Μόνο που φέτος, το σκηνικό απέκτησε μια εντελώς διαφορετική και ιδιαίτερα φορτισμένη διάσταση, η οποία άναψε τα αίματα σε γειτονιές της πόλης και έφερε αγανακτισμένα τηλέφωνα στα γραφεία της εφημερίδας μας.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η καταγγελία ενός αναγνώστη μας, του Νίκου Γκ., τα στοιχεία του οποίου είναι στη διάθεσή μας. Ο κ. Νίκος πέρασε από την οδό Ευβοίας και Παπαναστασίου στα Ζαρουχλέικα και αντίκρισε εικόνες που, όπως ο ίδιος λέει, τον «έβγαλαν από τα ρούχα του». Στους τοίχους και στις κολώνες, ακριβώς έξω από το 53ο Δημοτικό και το 13ο Νηπιαγωγείο της Πάτρας, είχαν κολληθεί αφίσες από αντιεθνικιστικές και αναρχικές συλλογικότητες της πόλης.

Αυτό που προκάλεσε την οργή του δεν ήταν μόνο η κριτική στον θεσμό των παρελάσεων, στον μιλιταρισμό και στον εθνικισμό –στοιχεία που συναντά κανείς συχνά σε έντυπα αυτού του χώρου ενόψει εθνικών εορτών–, αλλά η ανοιχτή σύνδεση της ελληνικής επετείου με το παλαιστινιακό ζήτημα και τη διεθνή επικαιρότητα.

Η επίμαχη αφίσα, φέρνοντας το γνωστό σύνθημα «From the river to the sea, Palestine will be free» (Από το ποτάμι ως τη θάλασσα, η Παλαιστίνη θα είναι ελεύθερη), επιχειρεί να ασκήσει πολεμική στις παραδοσιακές εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου. Στη συγκεκριμένη φράση, το «ποτάμι» είναι ο Ιορδάνης και η «θάλασσα» η Μεσόγειος, μια περιοχή που περικλείει το Ισραήλ, τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Για τις παλαιστινιακές οργανώσεις και τους υποστηρικτές τους παγκοσμίως, το σύνθημα εκφράζει την επιθυμία για πλήρη ελευθερία και αυτοδιάθεση. Από την άλλη πλευρά, όμως, για το Ισραήλ και πολλούς διεθνείς οργανισμούς, η φράση αυτή ερμηνεύεται ως κάλεσμα για την εξαφάνιση του ισραηλινού κράτους, γεγονός που την καθιστά εξαιρετικά αμφιλεγόμενη και φορτισμένη.

Στη γωνία της αφίσας, το κόκκινο έμβλημα μαρτυρά την ταυτότητα της τοπικής αναρχικής και αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας που ανέλαβε την ευεθύνη. Οι ομάδες αυτές επιλέγουν συνειδητά να προβάλλουν την ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση και να την αντιδιαστείλουν με την εθνική μας μνήμη και τις παρελάσεις, επιδιώκοντας να προκαλέσουν συζήτηση και να ταράξουν τα νερά της τοπικής κοινωνίας.

Το ερώτημα που τίθεται, ωστόσο, από πολλούς κατοίκους και γονείς που είδαν τις αφίσες έξω από τα σχολεία των παιδιών τους, είναι αν υπάρχει όριο στη διακίνηση ιδεών. Είναι θεμιτό να μεταφέρεται μια τόσο βαριά γεωπολιτική αντιπαράθεση έξω από σχολικές αίθουσες δημοτικού και νηπιαγωγείου;

Για τον κ. Νίκο και δεκάδες άλλους Πατρινούς που επικοινώνησαν μαζί μας, η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι. Θεωρούν απαράδεκτο να γίνεται ιδεολογική «κατάληψη» των σχολικών δρόμων με συνθήματα που διχάζουν, χρησιμοποιώντας μάλιστα μια εθνική επέτειο ως όχημα για άλλες ατζέντες. Από την πλευρά τους, οι συλλογικότητες συνεχίζουν τη δράχεσή τους, θεωρώντας πως οφείλουν να σπάνε την «επίσημη» μονοφωνία των εορτασμών.

Καθώς πλησιάζουμε στην Τρίτη και στις μαθητικές παρελάσεις, το κλίμα στην πόλη είναι ήδη ηλεκτρισμένο. Οι τοίχοι μπορεί να καθαρίζονται ή να γεμίζουν ξανά, αλλά η ουσία παραμένει: η Πάτρα, μια πόλη με έντονα πολιτικά αντανακλαστικά, βρίσκεται για άλλη μια φορά αντιμέτωπη με τα μεγάλα διλήμματα της εποχής μας, ακόμα και στο πιο απροσδόκητο σημείο – έξω από την πόρτα του σχολείου της γειτονιάς.

Το συγκεκριμένο δημοσίευμα βασίζεται στο σχετικό ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο Politeia News:

• Πάτρα: Αντιδράσεις για αντιεθνικιστικές και φιλοπαλαιστινιακές αφίσες έξω από σχολεία ενόψει της 28ης Οκτωβρίου