Απευθείας ατμόπλοια για Λίβερπουλ, ηλεκτρικό τραμ, πολυτελή ξενοδοχεία και μια ατμόσφαιρα ευρωπαϊκής μητρόπολης
Σταφίδα, εκλεκτό κρασί, ελαιόλαδο, δέρματα, ηλεκτρικό τραμ και τακτική ναυτιλιακή σύνδεση με το Λίβερπουλ. Αν ανοίξει κανείς την τρίτη αγγλική έκδοση του φημισμένου ταξιδιωτικού οδηγού «Greece: Handbook for Travellers» που κυκλοφόρησε το 1905 από τον οίκο Baedeker, η εικόνα της Πάτρας προκαλεί σήμερα αληθινή έκπληξη.
Στις σελίδες 275–279, ο ξένος επισκέπτης δεν διάβαζε απλώς οδηγίες διαμονής, αλλά ερχόταν σε επαφή με μια πόλη-μοντέλο, έναν διεθνή εμπορικό κόμβο που στεκόταν με αξιώσεις δίπλα στα μεγάλα λιμάνια της Ευρώπης.
Η πύλη της Ελλάδας προς τη Δύση
Το 1905, ο Baedeker τοποθετούσε την Πάτρα στον εμπορικό χάρτη της Ελλάδας με τρόπο επιβλητικό: το εμπόριό της καταγραφόταν ως σημαντικότερο από εκείνο της Κέρκυρας, της Σύρου ή ακόμη και της Αθήνας.
- Πληθυσμός: Με 39.000 κατοίκους, αποτελούσε τη μεγαλύτερη πόλη της Πελοποννήσου και την τρίτη μεγαλύτερη της ηπειρωτικής Ελλάδας.
- Πρόσβαση στο λιμάνι: Τα ατμόπλοια αγκυροβολούσαν ανοιχτά και οι επιβάτες μεταφέρονταν στη στεριά με μικρότερα σκάφη. Ο οδηγός σημείωνε με γερμανική ακρίβεια το κόστος: μία δραχμή για τον επιβάτη και δύο δραχμές αν μεταέφερε αποσκευές.
- Διεθνείς γραμμές: Ναυτιλιακές εταιρείες όπως η Papayanni & Co. συνέδεαν τακτικά το λιμάνι της Πάτρας απευθείας με το Λίβερπουλ, μεταφέροντας τα ονομαστά προϊόντα της αχαϊκής γης στις αγορές της Γηραιάς Ηπείρου.
Σιδηρόδρομος, πολυτελή ξενοδοχεία και ηλεκτρικό τραμ
Η πολεοδομική οργάνωση της Πάτρας ήταν σχεδιασμένη για να εξυπηρετεί την ταχύτητα και την άνεση του ταξιδιώτη. Μέσα σε λίγα μόλις λεπτά από την αποβίβαση, ο επισκέπτης βρισκόταν στον σιδηροδρομικό σταθμό ή στα κεντρικά ξενοδοχεία της προκυμαίας, όπως το Hôtel d’Angleterre, το Grand Hôtel de Patras και το Hôtel Garni de la Cité.
Ο αστικός ιστός αναπτυσσόταν με φαρδείς δρόμους και κομψές στοές. Η οδός Αγίου Νικολάου αποτελούσε τη βασική αρτηρία που συνέδεε το λιμάνι με το εσωτερικό της πόλης, ενώ στην πλατεία Αγίου Γεωργίου χτυπούσε η καρδιά της δημόσιας και κοινωνικής ζωής, φιλοξενώντας το Θέατρο, το Ταχυδρομείο, τα Δικαστήρια και τα δημοφιλή καφέ της εποχής.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η αναφορά στο ηλεκτρικό τραμ, το οποίο διέσχιζε την κεντρική οδό, περνούσε από τον ναό του Αγίου Ανδρέα και συνέδεε την παραλιακή ζώνη με την Άνω Πόλη — μια υποδομή αστικής μετακίνησης που σπάνιζε για τα δεδομένα της εποχής στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.
Από το Κάστρο στα κελάρια της Achaia Clauss
Η περιήγηση που προτάθηκε στους περιηγητές του 1905 συνδύαζε την αδιάλειπτη ιστορία με τη σύγχρονη βιομηχανική ανάπτυξη:
- Τα ιστορικά μνημεία: Ο οδηγός πρότεινε επίσκεψη στον ναό του Αγίου Ανδρέα, στη μικρή αρχαιολογική συλλογή του Γυμνασίου, καθώς και στο ενετικό-οθωμανικό Κάστρο, το οποίο τότε χρησιμοποιούνταν ως φυλακή και στρατώνας.
- Η Ρωμαϊκή κληρονομιά: Στα ριζά του Κάστρου δεσπόζαν τα κατάλοιπα του Ρωμαϊκού Ωδείου με τις 25 σειρές καθισμάτων, καθώς και τμήματα του αρχαίου υδραγωγείου.
- Οίνος και γευσιγνωσία: Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελούσε η επίσκεψη στους αμπελώνες «Gutland» της German Achaia Wine Company, περίπου έξι χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Ο Baedeker έκανε ειδική μνεία στον Γουσταύο Κλάους και στα περίφημα κελάρια όπου παλαίωναν μεγάλες ποσότητες Μαυροδάφνης και Μαλβαζίας.
Ένα κοσμοπολίτικο αποτύπωμα
Η Πάτρα που αποτύπωσε ο Baedeker το 1905 ήταν μια πόλη εξωστρεφής, γεμάτη ζωντάνια, ξένες προξενικές αρχές και οικονομική ευρωστία. Ένα αληθινό σταυροδρόμι πολιτισμών και εμπορίου που δικαίως κατείχε μια από τις πιο λαμπρές σελίδες στον παγκόσμιο ταξιδιωτικό χάρτη των αρχών του 20ού αιώνα.