Τρένο “κουτσό” στην Πάτρα: Μέχρι το Ρίο και… βλέπουμε – Στον “αέρα” η συνέχεια για Λιμάνι και Ηλεία

ΠΑΤΡΑ – Την έντονη ανησυχία και την απογοήτευση των φορέων της Ηλείας προκαλούν τα συμπεράσματα από την πρόσφατη θεσμική συνάντηση στην Πάτρα, παρουσία του Αναπληρωτή Υπουργού Μεταφορών, Κωνσταντίνου Κυρανάκη. Παρά τις κατά καιρούς υποσχέσεις, το μέλλον του σιδηροδρόμου στον νομό φαίνεται να παραμένει «σκοτεινό», καθώς δεν υφίσταται κανένας επίσημος σχεδιασμός, μελέτη ή εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.

«Μέχρι το Ρίο και βλέπουμε»

Σε δηλώσεις του που προκαλούν αίσθηση, ο πρόεδρος του ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας, Βαγγέλης Καραχάλιος, ξεκαθάρισε πως το μοναδικό έργο που βρίσκεται σε τροχιά υλοποίησης με εξασφαλισμένους πόρους είναι η έλευση του τρένου μέχρι το Ρίο.

«Το μόνο σίγουρο είναι πως το τρένο θα έρθει μέχρι το Ρίο. Οτιδήποτε από εκεί και πέρα είναι σε επίπεδο προθέσεων. Δεν υπάρχουν ούτε μελέτες, ούτε χρηματοδοτήσεις», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Καραχάλιος, προσγειώνοντας απότομα τις προσδοκίες για επέκταση του δικτύου προς την Ηλεία.

Αποκλεισμός της Ηλείας από τη συζήτηση

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο που προέκυψε από τη συνάντηση είναι η απροθυμία της κυβέρνησης να ανοίξει καν τον φάκελο «Πύργος». Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΤΕΕ, η προσπάθειά του να θέσει το ζήτημα της επαναλειτουργίας της γραμμής προς την Ηλεία προσέκρουσε σε τοίχο.

• Η απάντηση του Υπουργείου: «Εδώ είμαστε να μιλήσουμε μόνο για την Πάτρα».
• Το συμπέρασμα: Το τμήμα Πάτρα–Πύργος παραμένει «στον αέρα», χωρίς καμία πολιτική βούληση για την επανεργοποίηση του σιδηροδρομικού «δακτυλίου» της Πελοποννήσου.

Πολιτική απόφαση η απαξίωση

Ο κ. Καραχάλιος ήταν καταπέλτης, τονίζοντας ότι η αναβίωση του σιδηροδρόμου στην περιοχή δεν είναι τεχνικό ζήτημα, αλλά καθαρά πολιτικό. Η καθημερινή απαξίωση της μετρικής γραμμής στην Ηλεία και την υπόλοιπη Πελοπόννησο αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, προϊόν πολιτικών επιλογών που αφήνουν τον νομό αποκομμένο από τα σύγχρονα δίκτυα σταθερής τροχιάς.

Μαύρες προβλέψεις για το μέλλον

Οι εκτιμήσεις για το χρονοδιάγραμμα των έργων είναι εξίσου αποκαρδιωτικές. Ακόμη και για το Ρίο, η άφιξη του τρένου τοποθετείται χρονικά στο 2028–2029 ή και αργότερα, ενώ για τη σύνδεση με το λιμάνι της Πάτρας και ακολούθως με τον Πύργο, το απόλυτο κενό σε σχεδιασμό δεν επιτρέπει καμία αισιοδοξία.

Για την Ηλεία, η διεκδίκηση της σύνδεσης με την Τρίπολη και την Καλαμάτα παραμένει ένα δίκαιο αίτημα που, προς το παρόν, φαίνεται να πέφτει σε «ώτα μη ακουόντων».