ΠΑΤΡΑ-Στον αέρα ξανά το μέλλον του 409 Στρατιωτικού Νοσοκομείου – Το «στοίχημα» της υγειονομικής αξιοποίησης

Σε τροχιά αβεβαιότητας εξακολουθεί να κινείται η υπόθεση αξιοποίησης του πρώην 409 Στρατιωτικού Νοσοκομείου της Πάτρας, παρά την επανέναρξη της διαδικασίας εκμίσθωσης από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο σχετικός διαγωνισμός προβλέπει μακροχρόνια μίσθωση διάρκειας 50+20 ετών και ετήσιο ελάχιστο μίσθωμα 216.000 ευρώ, όμως η ουσία του ζητήματος παραμένει: αν και πώς μπορεί να αποκτήσει η πόλη μια νέα, λειτουργική και απαραίτητη υγειονομική δομή.

Η συζήτηση, η οποία αναθερμαίνεται κάθε φορά που το ακίνητο επανέρχεται στην επικαιρότητα, επικεντρώνεται ξανά στην πρόταση για δημιουργία μονάδας φροντίδας ασθενών τελικού σταδίου. Πρόκειται για μια υπηρεσία που λείπει από την περιοχή και για την οποία εκτιμάται ότι υφίσταται πραγματική κοινωνική ανάγκη και ιατρικό έρεισμα.

Υποχρεωτικά υγειονομική χρήση

Το ακίνητο του 409 έχει παραχωρηθεί στο Δημόσιο μέσω ευεργεσίας, με ρητό όρο ότι η χρήση του θα παραμείνει υγειονομική. Ο όρος αυτός είναι απαράβατος και δεν μπορεί να παρακαμφθεί ή να τροποποιηθεί. Συνεπώς, κάθε ιδέα αξιοποίησης πρέπει να παραμείνει αποκλειστικά εντός του πεδίου της υγείας. Οποιαδήποτε άλλη χρήση – είτε επαγγελματική, είτε ξενοδοχειακή, είτε πολιτιστική – είναι εκτός των νομικών πλαισίων που έχουν τεθεί.

Χωρίς τη συμμετοχή του Υπουργείου Υγείας

Κομβικό σημείο των προτάσεων που έχουν ακουστεί είναι η εμπλοκή, με θεσμικό τρόπο, του Υπουργείου Υγείας. Τοπικοί φορείς και ο Σύλλογος Πολιτικού Προσωπικού ΓΕΣ ΚΕΤχ Πατρών έχουν εκφράσει την άποψη πως, μέσω συμφωνίας των συναρμόδιων Υπουργείων, θα μπορούσε να προχωρήσει μια Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Στη βάση αυτής της σκέψης, ένας ιδιώτης θα αναλάμβανε τη βαριά επένδυση ανακατασκευής και λειτουργίας της μονάδας, έχοντας ως εχέγγυο τη θεσμική συνεργασία του Υπουργείου Υγείας μέσω συμβάσεων (π.χ. ΕΟΠΥΥ), που θα διασφαλίζει τη σταθερή λειτουργία και τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος. Το ενδεχόμενο αυτό απορρίφθηκε ρητά από τον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη «Δεν μπορεί να γίνει αυτό, άλλωστε δεν έχουμε αρμοδιότητα», δήλωσε χαρακτηριστικά, ξεκαθαρίζοντας πως το Υπουργείο Υγείας δεν προτίθεται να εμπλακεί, ούτε άμεσα ούτε έμμεσα, σε τέτοιου είδους πρωτοβουλία, ακόμα και υπό το πλαίσιο ΣΔΙΤ.

Οικονομικά και τεχνικά εμπόδια

Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει πως το Υπουργείο Υγείας δεν έχει διοικητική αρμοδιότητα σε ακίνητα του Υπουργείου Άμυνας και, επιπλέον, δεν υφίσταται σχετικός σχεδιασμός για νέες υποδομές τέτοιας κλίμακας, τη στιγμή που οι δημοσιονομικοί περιορισμοί παραμένουν ασφυκτικοί.

Το κόστος δε, είναι αποτρεπτικό: κατεδάφιση του παλαιού κτιρίου και ανέγερση νέου σύγχρονου υγειονομικού συγκροτήματος εκτιμάται σε άνω των 12 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ ο απαραίτητος εξοπλισμός αγγίζει επιπλέον 2-3 εκατ. ευρώ. Το ετήσιο λειτουργικό κόστος της μονάδας υπολογίζεται σε 800.000 ευρώ. Επομένως, ο ιδιώτης επενδυτής θα κληθεί να αναλάβει ένα τεράστιο οικονομικό ρίσκο, δίχως σαφή ορίζοντα απόσβεσης, εκτός αν υπάρξει κρατική συμμετοχή.

Ο ρεαλισμός καθορίζει τα όρια

Υπό αυτές τις συνθήκες, η λύση της ΣΔΙΤ θεωρείται από γνώστες του θέματος ως η μοναδική ρεαλιστική επιλογή. Μία καλά οργανωμένη συνεργασία με συγκεκριμένους ρόλους και δεσμεύσεις θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία μιας δομής βιώσιμης και κοινωνικά ωφέλιμης. Όμως, για την ώρα αυτό το σενάριο παραμένει εκτός πεδίου δράσης.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό, αλλά δύσκολα απαντήσιμο: θα υπάρξει ιδιώτης που θα θελήσει να επενδύσει σε ένα τέτοιο έργο, με τους παρόντες όρους και περιορισμούς; Αν όχι, η συζήτηση για το 409 θα παραμείνει ανοιχτή, μαζί με τις αγωνίες και τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας που, όπως φαίνεται, για άλλη μία φορά δεν βρίσκουν ανταπόκριση.

Ο ρεαλισμός ορίζει τα όρια. Και αυτά, για την ώρα, είναι στενά.