Πάτρα: Πήγαν για… βέρα κι άφησαν τα Ι.Χ. στη μέση της Ευαγγελίστριας – Πάρκινγκ ο πεζόδρομος για χάρη γάμου!

Να σου πω την αλήθεια, τους πεζόδρομους στην Πάτρα τους αγαπάμε. Θέλουμε η πόλη να αναπνέει, να βγαίνουμε μια βόλτα με τα παιδιά, να πιάνουμε τραπεζάκι έξω χωρίς να φοβόμαστε μη μας πάρει κανένας στο κατόπι. Αλλά εδώ που τα λέμε, άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη.

Πάμε τώρα στο προκείμενο, γιατί το πρωινό σκηνικό στην Ευαγγελίστρια (στην πολυαγαπημένη μας Μαιζώνος) είναι ακριβώς αυτό που λέμε «κλαίνε οι μπαξέδες». Γάμος πρωί-πρωί στην εκκλησία, χαρά μεγάλη, ρύζια, κουφέτα, συγκίνηση. Όλα καλά μέχρι εδώ. Μόνο που οι καλεσμένοι, αντί να ψάξουν κάνα νόμιμο πάρκινγκ ή να περπατήσουν τρία βήματα σαν άνθρωποι, είπαν να κάνουν το δικό τους… ριμέικ του Κώστα Βουτσά: «Ένα Ι.Χ. στη μέση του πεζόδρομου» – και μετά κι άλλο, κι άλλο, μέχρι που δεν έμεινε σπιθαμή ελεύθερη!

Ολόκληρος πεζόδρομος φρακαρισμένος από αμάξια, σαν να βγήκαμε παγανιά να καταλάβουμε τα πεζοδρόμια. Και αναρωτιέται ο Πατριωτάκος που περνάει από κάτω και τραβάει τα μαλλιά του: Όταν σχεδίαζαν τον πεζόδρομο, δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι εδώ γίνονται γάμοι, γίνονται βαφτίσια, γίνονται και κηδείες; Ότι ο κόσμος θα γιορτάσει, θα πενθήσει, θα τρέξει;

Δεν φταίνε μόνο οι οδηγοί –που εντάξει, η ελληνική μαγκιά του «έλα μωρέ, για πέντε λεπτά θα αφήσω το αμάξι μπροστά στο σκαλοπάτι» καλά κρατεί– φταίει κι αυτή η αιώνια σουρεαλιστική κατάσταση. Κάνουμε έργα, κόβουμε κορδέλες, περιαυτολογούμε για «αναβάθμιση της ποιότητας ζωής», αλλά πρόβλεψη μηδέν. Ούτε για τα φορτηγά τροφοδοσίας, ούτε για τα ντελίβερι, ούτε για τα έκτακτα, ούτε για τη νοοτροπία μας.

Αν είναι να έχουμε πεζόδρομους που μετατρέπονται σε αυτοσχέδια παρκάρκ, τότε λυπάμαι αλλά η «αναβάθμιση» μένει στα χαρτιά. Μια ωραιότατη μουτζούρα σε μια πόλη που ψάχνει απεγνωσμένα λίγο μέτρο και σοβαρότητα. Άντε και στα δικά μας οι ελεύθεροι!