Ο «Θησαυρός» της Ελλάδας: Πού βρίσκονται οι 152 τόνοι χρυσού και η ιστορική τους διαδρομή

Η γεωγραφική κατανομή του εθνικού πλούτου των 20 δισ. ευρώ, η 39η θέση στην παγκόσμια κατάταξη και η κινηματογραφική φυγάδευση στην Αφρική κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, όπου ο χρυσός επιβεβαιώνει ξανά τον ρόλο του ως το απόλυτο «ασφαλές καταφύγιο», η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) διατηρεί ένα ισχυρό οπλοστάσιο. Με αποθέματα που αγγίζουν τους 152 τόνους και τρέχουσα αξία που υπολογίζεται περίπου στα 20 δισ. ευρώ, η Ελλάδα καταλαμβάνει την 39η θέση στην παγκόσμια κατάταξη κατοχής χρυσού.

Ο Χάρτης του Ελληνικού Χρυσού

Σε αντίθεση με πολλές κεντρικές τράπεζες που διατηρούν το σύνολο των αποθεμάτων τους στο εξωτερικό, η Ελλάδα έχει επιλέξει μια στρατηγική διασποράς κινδύνου. Το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρυσού βρίσκεται εντός των τειχών.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ, η κατανομή έχει ως εξής:

• 47% (Aθήνα): Φυλάσσεται στο κεντρικό θησαυροφυλάκιο της οδού Ομήρου.
• 29% (ΗΠΑ): Βρίσκεται σε ασφαλή θησαυροφυλάκια στις Ηνωμένες Πολιτείες.
• 20% (Βρετανία): Διατηρείται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
• 4% (Ελβετία): Φυλάσσεται στην Ελβετία.

Αυτή η στρατηγική τοποθέτηση εξασφαλίζει τόσο την άμεση πρόσβαση όσο και τη διεθνή ρευστότητα σε περιόδους κρίσης.

Η Παγκόσμια «Κούρσα» του Χρυσού

Η στρατηγική της Ελλάδας συμβαδίζει με την παγκόσμια τάση. Οι κεντρικές τράπεζες ανά την υφήλιο έχουν αυξήσει τα αποθέματά τους σε επίπεδα ρεκόρ, φτάνοντας συνολικά τους 36.360 τόνους. Στην κορυφή της πυραμίδας παραμένουν ακλόνητες οι ΗΠΑ με 8.133 τόνους, ακολουθούμενες από τη Γερμανία με 3.351,6 τόνους.

«Το πολύτιμο μέταλλο εξακολουθεί να λειτουργεί ως “καταφύγιο” αξίας σε περιόδους αβεβαιότητας», επισημαίνει ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, υπογραμμίζοντας τη σταθερότητα που προσφέρει ο χρυσός στο χαρτοφυλάκιο της τράπεζας.

Μια Περιπετειώδης Ιστορία: Από το 1930 στην Πρετόρια

Η ιστορία του ελληνικού χρυσού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις ταραχώδεις σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η συσσώρευσή του ξεκίνησε συστηματικά τη δεκαετία του 1930, ως αντίδραση στην εγκατάλειψη του «κανόνα του χρυσού» από την Αγγλία, γεγονός που ανάγκασε την ΤτΕ να θωρακίσει τα διαθέσιμά της.

Ωστόσο, η πιο δραματική σελίδα γράφτηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Για να μην πέσει ο εθνικός πλούτος στα χέρια των κατακτητών, ο χρυσός ακολούθησε μια μυθιστορηματική διαδρομή διαφυγής:

1. Φυγαδεύτηκε μυστικά στην Κρήτη.
2. Μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (όπου απαιτήθηκαν σκληρές διπλωματικές μάχες για να αποδοθεί πίσω στην Τράπεζα).
3. Ταξίδεψε στη Νότια Αφρική, με τελικό προορισμό την Πρετόρια.

Με τη λήξη του πολέμου, ο χρυσός επέστρεψε στην Ελλάδα, αποτελώντας μέχρι και σήμερα τη βάση της οικονομικής ασφάλειας της χώρας.