Αδέσποτα στην Πάτρα: “Παχιά” Κονδύλια, Ισχνή Πραγματικότητα

Είναι εύκολο –και εν μέρει σωστό– να δείχνουμε με το δάχτυλο τον ασυνείδητο συμπολίτη μας που εγκαταλείπει το ζώο του στο δρόμο. Ο Δήμος Πατρέων προφανώς δεν φταίει για την έλλειψη παιδείας και την ανευθυνότητα εκείνων που «παρατούν» ψυχές στα φανάρια και στις ερημιές. Όμως, η ευθύνη του Δήμου ξεκινά ακριβώς εκεί που τελειώνει η ιδιωτική ασυνειδησία.

Τον τελευταίο καιρό γίνεται μεγάλη συζήτηση για τα κονδύλια που εκταμιεύονται για τη διαχείριση των αδέσποτων. Ποσά που στα χαρτιά φαντάζουν «παχιά», ικανά να προσφέρουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, στειρώσεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ωστόσο, μια βόλτα στις γειτονιές της Πάτρας αρκεί για να γεννηθεί η απορία: Πού πηγαίνουν τελικά αυτά τα χρήματα;

Γιατί στις εικόνες που αντικρίζουμε καθημερινά, τα αδέσποτα κάθε άλλο παρά «παχιά» φαίνονται. Ζώα σκελετωμένα, άρρωστα, συχνά χωρίς σήμανση και αστείρωτα, περιφέρονται αναζητώντας λίγη τροφή από το υστέρημα των εθελοντών. Οι φιλοζωικές οργανώσεις και οι απλοί πολίτες έχουν επωμιστεί το βάρος που αναλογεί στην πολιτεία, τη στιγμή που οι επίσημοι απολογισμοί παρουσιάζουν μια ειδυλλιακή εικόνα.

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:

• Πόσες στειρώσεις πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο έτος σε σχέση με τον προϋπολογισμό;
• Πώς ελέγχεται η ποιότητα και η ποσότητα της τροφής που διανέμεται;
• Γιατί η Πάτρα παραμένει μια πόλη γεμάτη «αόρατα» ζώα που υποφέρουν, ενώ τα κονδύλια ρέουν;

Δεν αρκεί να καταγγέλλουμε την εγκατάλειψη. Πρέπει να ελέγχουμε και τη διαχείριση. Η διαφάνεια δεν είναι πολυτέλεια, είναι υποχρέωση απέναντι στους δημότες και, κυρίως, απέναντι σε αυτά τα πλάσματα που δεν έχουν φωνή να διαμαρτυρηθούν.

Αν τα κονδύλια είναι «παχιά», ας το δούμε επιτέλους και πάνω στα ζώα μας. Διαφορετικά, κάτι δεν πάει καλά στη «συνταγή» της διαχείρισης.