ΠΑΤΡΑ: Είμαστε τελικά ό,τι μας αξίζει; – ΦΩΤΟ

Πριν από λίγες ημέρες, η ανάρτησή μου για τον εμπρησμό των κάδων στην οδό Κοζάνης 137 στην Πάτρα, λειτούργησε ως ένα πείραμα κοινωνικής ευαισθησίας. Δυστυχώς, το πείραμα απέτυχε. Η γειτονιά παρέμεινε βουβή και οι υπεύθυνοι επέλεξαν την οδό της προχειρότητας.

Η εικόνα που αντικρίζουμε σήμερα αποτελεί μνημείο ανεπάρκειας και ανευθυνότητας. Οι υπηρεσίες Καθαριότητας του Δήμου Πατρέων, αλλά και με την ανοχή του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Άνω Συχαινών— προχώρησαν σε μια κίνηση που προκαλεί τη λογική:

Τοποθέτησαν τους «καινούργιους» κάδους ακριβώς δίπλα στα αποκαΐδια των προηγούμενων.

Γιατί αυτή η εικόνα μας προσβάλλει όλους;

• Αδιαφορία για το περιβάλλον: Τα καμένα πλαστικά και τα υπολείμματα παραμένουν στο σημείο, ρυπαίνοντας το έδαφος και την αισθητική μας.
• Έλλειψη πολιτισμού: Η αποδοχή αυτής της κατάστασης «αμαχητί» από τους περίοικους δείχνει μια κοινωνία σε λήθαργο.
• Διοικητική γύμνια: Η λύση του «βάζω έναν κάδο δίπλα στις στάχτες» δείχνει πως δεν υπάρχει κανένα πλάνο για την αποκατάσταση του δημόσιου χώρου.

Ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα; Όχι. Αυτή η εικόνα αντικατοπτρίζει την ποιότητα ζωής που αποδεχόμαστε. Αν δεν υπάρξει δράση και αντίδραση, αν οι αρμόδιοι συνεχίσουν να κλείνουν τα μάτια στην ασχήμια που οι ίδιοι συντηρούν, τότε το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:

Είμαστε ή δεν είμαστε, τελικά, ό,τι μας αξίζει;