«ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΤΡΟΜΟΥ» ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ: Η κραυγή αγωνίας ενός καθηγητή στην Πάτρα συγκλονίζει την εκπαιδευτική κοινότητα

Μετά την τραγωδία στη Θεσσαλονίκη, νέες αποκαλύψεις για συστηματικό bullying κατά εκπαιδευτικών φέρνουν στο φως τη διάβρωση των σχολικών θεσμών – «Φοβάμαι για τη ζωή μου», δηλώνει μαθηματικός με 27 χρόνια υπηρεσίας.

Η σκιά του αιφνίδιου θανάτου της καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη, η οποία φέρεται να υπήρξε θύμα έντονου εκφοβισμού, λειτουργεί πλέον ως ο θρυαλλίδα για να σπάσει η ομερτά στα ελληνικά σχολεία. Μια νέα, σοκαριστική καταγγελία από το Γυμνάσιο της Πάτρας έρχεται να επιβεβαιώσει πως η βία στις σχολικές αίθουσες δεν στρέφεται πλέον μόνο μεταξύ ανηλίκων, αλλά στοχοποιεί ευθέως τους εκπαιδευτικούς, συχνά υπό την ανοχή ή την αδράνεια της διοίκησης.

«Μου πετούσαν πέτρες για να μου ανοίξουν το κεφάλι»

Ο Κώστας Σταυρόπουλος, έμπειρος μαθηματικός με σχεδόν τρεις δεκαετίες στην έδρα, περιγράφει μια καθημερινότητα που παραπέμπει σε εμπόλεμη ζώνη παρά σε εκπαιδευτικό ίδρυμα. Σε συνέντευξή του στο STAR, ο κ. Σταυρόπουλος κατήγγειλε επιθέσεις με πέτρες κατά τη διάρκεια εφημεριών, απειλές και μια γενικευμένη κατάσταση ανομίας.

Το πλέον ανησυχητικό περιστατικό σημειώθηκε κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του συλλόγου διδασκόντων, όταν μαθητής εισέβαλε στον χώρο ουρλιάζοντας και επιχείρησε να επιτεθεί στον καθηγητή, εκτοξεύοντας αντικείμενα. «Φοβάμαι για τη ζωή μου», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η σωματική ακεραιότητα των εκπαιδευτικών έχει καταστεί ζητούμενο.

Διοικητική αδράνεια και «κατασκευασμένες» καταγγελίες;

Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στην παραβατικότητα των μαθητών, αλλά και στη στάση της διεύθυνσης του σχολείου. Ο κ. Σταυρόπουλος υποστηρίζει πως:

• Η διοίκηση υποβάθμισε τα περιστατικά: Η επίσημη απάντηση για την επίθεση με πέτρα ήταν πως ο μαθητής… «ζήτησε συγγνώμη».
• Στοχοποίηση του εκπαιδευτικού: Ενώ ο ίδιος είχε καταθέσει αναφορά στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας στις 25 Οκτωβρίου 2024, η διεύθυνση του σχολείου διαβίβασε τρεις καταγγελίες γονέων εναντίον του.
• Αμφισβητούμενα κίνητρα: Όπως αποκαλύφθηκε, οι καταγγέλλοντες γονείς ήταν συγγενείς μεταξύ τους, στοιχείο που δεν αναφέρθηκε αρχικά, ενώ οι κατηγορίες (π.χ. ότι δεν επέτρεψε σε μαθητή να πάει τουαλέτα) κρίθηκαν εκ των υστέρων ως αστήρικτες ή υπερβολικές.

«Έφυγα γιατί δεν ανέχομαι να με συκοφαντούν μετά από 27 χρόνια υπηρεσίας. Θα κινηθώ νομικά», διαμήνυσε ο καθηγητής, ο οποίος, παρά τη δικαίωσή του από τη Δικαιοσύνη, επέλεξε την παραίτηση ως ύστατη πράξη διαμαρτυρίας απέναντι στη «βάναυση προσβολή» της προσωπικότητάς του.

Το τέλμα του εκπαιδευτικού συστήματος

Οι περιπτώσεις της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας δεν είναι μεμονωμένες. Αντανακλούν μια επικίνδυνη παθογένεια όπου η ατιμωρησία και η διοικητική αδιαφορία μετατρέπουν τα σχολεία σε εχθρικά περιβάλλοντα. Όταν οι κανόνες πειθαρχίας καταρρέουν και οι εκπαιδευτικοί αφήνονται απροστάτευτοι απέναντι στον εκφοβισμό, το διακύβευμα δεν είναι πλέον μόνο η ποιότητα της μάθησης, αλλά η ίδια η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.

Η εκπαιδευτική κοινότητα απαιτεί πλέον άμεσα μέτρα: ουσιαστική νομική προστασία, αυστηρή τήρηση των κανονισμών και διοικήσεις που δεν θα «θάβουν» τα προβλήματα κάτω από το χαλί για χάρη της δημόσιας εικόνας τους.