Κρατική αναλγησία στην Πάτρα: Δύο φορές πήγε ο ΔΕΔΔΗΕ να κόψει το ρεύμα στην «Κιβωτό της Αγάπης»

Σε τροχιά οικονομικής ασφυξίας το ιστορικό ίδρυμα λόγω χρόνιας υποχρηματοδότησης – «Έναντι» οι μισθοί, χρέη μισού εκατομμυρίου και κρατική «ζητιανιά» για την επιβίωση παιδιών με αναπηρία.

Στο ίδιο έργο θεατές, αλλά με τους όρους πλέον να γίνονται επικίνδυνοι για την ίδια τη βιωσιμότητα των δομών και την ασφάλεια των περιθαλπόμενων, βρίσκονται εργαζόμενοι και διοίκηση στην «Κιβωτό της Αγάπης» στην Πάτρα. Το ιστορικό προνοιακό ίδρυμα, που εδώ και δεκαετίες προσφέρει σανίδα σωτηρίας σε παιδιά με αναπηρία (ΑμΕΑ), εκπέμπει σήμα κινδύνου, με τη λαϊκή ρήση «έμπα ψυχή, έβγα ψυχή» να περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια την καθημερινότητά του.

Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο πριν από λίγες ημέρες, όταν συνεργεία του ΔΕΔΔΗΕ μετέβησαν δύο φορές στο ίδρυμα με εντολή να κόψουν το ρεύμα, λόγω απλήρωτων λογαριασμών. Αν και η διακοπή αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή, το περιστατικό έφερε στην επιφάνεια το τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο που μαστίζει όχι μόνο την «Κιβωτό», αλλά και άλλα αντίστοιχα ιδρύματα της περιοχής, όπως η «Μέριμνα».

Τα νούμερα της ντροπής: Χρέη 500.000 ευρώ

Η χρόνια υποχρηματοδότηση έχει δημιουργήσει μια μαύρη τρύπα χρεών, η οποία αυτή τη στιγμή αγγίζει τις 500.000 ευρώ προς ασφαλιστικά ταμεία, προμηθευτές και ΔΕΗ. Οι εργαζόμενοι, που δίνουν καθημερινό αγώνα για τη φροντίδα των παιδιών, βλέπουν τους μισθούς τους να καταβάλλονται με «έναντι», την ώρα που το κόστος λειτουργίας καλπάζει.

Τα οικονομικά στοιχεία που παρουσιάζει η Διοίκηση αποτυπώνουν το μέγεθος του παραλόγου:

• Κρατική Επιχορήγηση: Η ετήσια τακτική χρηματοδότηση από το κράτος, μέσω της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, ανέρχεται σε μόλις 50.000 ευρώ. Το ποσό αυτό δεν επαρκεί ούτε για τη μισθοδοσία ενός μήνα, η οποία αγγίζει τις 70.000 ευρώ.
• Το «έλλειμμα» του ΕΟΠΥΥ: Για κάθε τρόφιμο, ο ΕΟΠΥΥ καταβάλλει νοσήλιο 1.073 ευρώ τον μήνα. Ωστόσο, οι πραγματικές ανάγκες για κάθε παιδί ΑμΕΑ έχουν υπολογιστεί στα 1.750 ευρώ μηνιαίως, λόγω των μεγάλων ανατιμήσεων σε ενέργεια, φάρμακα, αναλώσιμα και σίτιση.

«Δεν λύνεται το πρόβλημα με μπαλώματα»

Οι εργαζόμενοι ξεκαθαρίζουν ότι οι έκτακτες επιχορηγήσεις ή οι προσωρινές αναπροσαρμογές των νοσηλίων αποτελούν απλώς «ασπιρίνες». Όσο αυξάνονται οι τιμές στην αγορά, τόσο θα μεγαλώνει το άνοιγμα. Καταγγέλλουν ως ανεπίτρεπτο το γεγονός ότι ένα ίδρυμα που επιτελεί κοινωνικό έργο αναγκάζεται να καταφεύγει στη «ζητιανιά», αναζητώντας δωρεές, φιλανθρωπίες και χορηγούς για να κρατηθεί στη ζωή. Ζητούν την κάλυψη του 100% των αναγκών των ιδρυμάτων από τον κρατικό κορβανά.

«Στο ζύγι κόστους-όφελους οι ζωές των παιδιών μας»

Σε μια ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση, το σωματείο των εργαζομένων στρέφει τα βέλη του κατά της κεντρικής διοίκησης και της Περιφέρειας, κάνοντας λόγο για συνειδητή πολιτική επιλογή που υπαγορεύεται από τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Όλες οι Κυβερνήσεις διαχρονικά, μαζί και η Περιφέρεια Δ. Ελλάδας, υλοποιούν κατά γράμμα τις οδηγίες της ΕΕ, βάζοντας στη ζυγαριά “κόστους-όφελους” τις ζωές μας, τις ζωές των ηλικιωμένων και των παιδιών με ειδικές ανάγκες», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, οι εργαζόμενοι βλέπουν πίσω από την οικονομική αιμορραγία των δομών ένα οργανωμένο σχέδιο ιδιωτικοποίησης:

«Με όχημα τη χρόνια υποχρηματοδότηση, ωθούν κάθε μέρα τις προνοιακές δομές στην ιδιωτικοποίησή τους, στρώνοντας τον δρόμο στους επιχειρηματικούς ομίλους για ένα ακόμα πεδίο κερδοφορίας εις βάρος του λαού, με τις ανάγκες των εργαζομένων, των παιδιών ΑμΕΑ και των ηλικιωμένων να βρίσκονται στο περιθώριο».

Το μήνυμα της τοπικής κοινωνίας και των εργαζομένων είναι σαφές: Η πρόνοια δεν είναι εμπόρευμα και η πολιτεία οφείλει να αναλάβει την αποκλειστική ευθύνη λειτουργίας των δομών, πριν να είναι πολύ αργά για τα παιδιά της «Κιβωτού».