Τελικά πόσο «έξυπνες» είναι οι έξυπνες διαβάσεις; Αυτή την ερώτηση θέτουν πλέον ανοιχτά πολίτες της Πάτρας, μετά την απογοητευτική εικόνα που παρουσιάζει λίγους μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωσή της η διάβαση πεζών στη συμβολή των οδών Αυλώνος & Ακρωτηρίου. Ένα έργο που προοριζόταν να αναβαθμίσει την οδική ασφάλεια, αποδεικνύεται στην πράξη… αόρατο!
Η συγκεκριμένη διάβαση, μέρος ενός φιλόδοξου προγράμματος για την εγκατάσταση 344 «έξυπνων» διαβάσεων σε όλη τη Δυτική Ελλάδα, είχε κόστος που ξεπερνά τις 50.000 ευρώ (με τον συνολικό προϋπολογισμό του έργου να φτάνει τα 18 εκατομμύρια ευρώ). Ωστόσο, λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, η βαφή έχει ξεθωριάσει σχεδόν πλήρως και η διάβαση είναι πρακτικά αόρατη κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Και ενώ η καινοτομία και η τεχνολογία είναι ευπρόσδεκτες στον δημόσιο χώρο, η αναποτελεσματικότητα και η κακοσχεδίαση θέτουν εύλογα ερωτήματα για τις προτεραιότητες των αρμοδίων. Δρόμοι σε κακή κατάσταση, πεζοδρόμια ανύπαρκτα σε πολλές περιοχές, σηματοδότες που δεν λειτουργούν σωστά, έλλειψη κυκλικών κόμβων, εγκαταλελειμμένα δημόσια έργα – όπως το κολυμβητήριο της Αγυιάς, που παραμένει κλειστό για περισσότερα από 20 χρόνια – συνθέτουν μια καθημερινότητα που δεν επιδέχεται «έξυπνων» φτιασιδωμάτων, αλλά ουσιαστικών λύσεων.
Πολλοί πολίτες διερωτώνται αν τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αξιοποιηθεί πιο αποτελεσματικά, σε παρεμβάσεις που θα βελτίωναν πραγματικά την καθημερινότητά τους και την ασφάλεια στους δρόμους.
Για ακόμη μια φορά, φαίνεται πως η τεχνολογία προηγήθηκε της απλής λογικής. Κι αν μια «έξυπνη» διάβαση δεν αντέχει ούτε έναν χειμώνα, τότε ίσως το πρόβλημα δεν είναι η διάβαση… αλλά ο τρόπος που σχεδιάζονται και υλοποιούνται τα έργα.