Δημοτικό Βέτο στις Χορηγίες: Ποιος Πληρώνει Τελικά το Κόστος της Μεγάλης Γιορτής της Πάτρας;

Σταθερά αρνητική παραμένει η Δημοτική Αρχή της Πάτρας ως προς το κρίσιμο θέμα της προσέλκυσης χορηγιών για τη χρηματοδότηση του Πατρινού Καρναβαλιού, της μεγαλύτερης γιορτής της πόλης.

Η θέση αυτή, την οποία έχει επαναλάβει επανειλημμένα η Δημοτική Αρχή, επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά από τον Δήμαρχο, Κώστα Πελετίδη, κατά τη διάρκεια της προχθεσινής συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου. «Για εμάς η ταμπέλα είναι τα παιδιά μας», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Πελετίδης, υπογραμμίζοντας τη φιλοσοφία του Δήμου για ένα Καρναβάλι που στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και στον εθελοντισμό, μακριά από επιχειρηματικά συμφέροντα.

Η “Αόρατη” Χορηγία των Πατρινών

Η στάση αυτή, ωστόσο, εγείρει ένα σοβαρό ερώτημα και ένα πρόβλημα ορισμού. Είτε συμφωνεί κανείς με τη βασική θέση του Δήμου, είτε διαφωνεί, δεν μπορεί να παραβλέψει μια πραγματικότητα: Η μαζική συμμετοχή χιλιάδων Πατρινών, στην πλειονότητά τους νέων, συνιστά από μόνη της μια μεγάλη και ουσιαστική μορφή χορηγίας.

Κάθε χρόνο, χιλιάδες καρναβαλιστές βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν:

• Τις στολές τους.
• Την κατασκευή ή τη συμμετοχή σε άρμα.
• Την κάλυψη βασικών λειτουργικών εξόδων των πληρωμάτων τους.

Το σύνολο των χρημάτων που δαπανάται από ιδιώτες καρναβαλιστές για να στηθεί η μεγάλη παρέλαση και να αποκτήσει το Καρναβάλι τον όγκο και τη λάμψη του, είναι πολλαπλάσιο από το ποσό που θα μπορούσε να εξασφαλιστεί από λίγες κεντρικές χορηγίες. Δεν είναι, λοιπόν, αυτή η δαπάνη των πολιτών, μια έμμεση αλλά εξαιρετικά κρίσιμη μορφή χορηγίας προς τον θεσμό;

Διάλογος για το Μέλλον

Είναι σαφές ότι η συζήτηση για τις χορηγίες δεν αφορά μόνο το οικονομικό σκέλος, αλλά και το πολιτιστικό αποτύπωμα του θεσμού. Ο Δήμος επιλέγει να προστατεύσει το Καρναβάλι από την εμπορευματοποίηση. Ωστόσο, η οικονομική επιβάρυνση των νέων είναι ένα βάρος που ίσως θα μπορούσε να μετριαστεί, εφόσον βέβαια βρεθεί η χρυσή τομή για την προσέλκυση κεφαλαίων που δεν θα αλλοιώσουν τον χαρακτήρα της γιορτής, αλλά θα ανακουφίσουν τον… καρναβαλιστή-χορηγό.

Ίσως είναι καιρός να ανοίξει ένας γόνιμος διάλογος για το αν υπάρχει χώρος για μια ήπια, θεσμική χορηγία, η οποία θα εξυπηρετεί τον πολιτιστικό στόχο και όχι μόνο την εμπορική προβολή, αναγνωρίζοντας παράλληλα τη μεγάλη οικονομική “ένεση” που προσφέρουν, εκ των πραγμάτων, οι ίδιοι οι Πατρινοί.