Διονύσης Γράψας: Ευτυχές(;) το 2016

Αναμφίβολα, η χρονιά που πέρασε ήταν γεμάτη αντιφάσεις. Η ελπίδα διαδέχθηκε την απογοήτευση και ή έντονη προσδοκία την εκκωφαντική διάψευση. Το 2015, σίγουρα υπήρξε άκρως διδακτικό.Πως για την Ελλάδα και τους Έλληνες έυκολος δρόμος δεν υπάρχει. Και άλλωστε ποτέ δεν υπήρξε.

Το 2015, μας άφησε πίσω ταραχώδεις μνήμες, οπου ο ένθερμος πατριωτισμός για «αντίσταση στα κοράκια και τους πιστωτές» διαδεχόταν-με όχι μεγάλη χρονική απόσταση αλλά και απο τα ίδια πρόσωπα-την έντονη δυσαρέσκεια για την αναμονή ενώπιον των ΑΤΜ μέσα στην κάψα του Ιουλίου.. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι ίδιοι ήταν εκείνοι που επιβράβευσαν την όλη τραγελαφική εξέλιξη των πραγμάτων με την ίδια εκλογική συμπεριφορά, στις 20 Σεπτεμβρίου. Αν μη τι άλλο δυσεπίλυτη εξίσωση η ανάλυση της συμπεριφοράς του Ελληνα εκλογέα..

Σε ήθος και ύφος εξουσίας τα πράγματα δεν ήταν διόλου καλύτερα. Μια εξουσία χωρίς πυξίδα, πασπαλισμενη με έντονο ιδεοληπτικό χρώμα, που πελαγοδρομούσε απο την διαχείριση της κρίσης εως την υπηρεσία παιδονόμου για πρόσωπα όπως η Κωνσταντοπούλου, ο Βαρουφάκης και ο Λαφαζάνης.. Με αυτά και με αυτά διανύσαμε γυρω στους 6-7 μήνες.. Και απο πλευράς συμβολισμών, πάντα στο ίδιο μήκος κύματος. Πρόεδρος της Δημοκρατίας είς εκ των βασικών υπευθύνων για το ξεσπασμα της κρίσης καθως χαρακτηριστικός θα μείνει στην ιστορία ο αναγραμματισμός της ιδιότητας του με την «προσφορά» του στην πατρίδα:ΠτΔ(Πρόεδρος της Δημοκρατίας αλλά και Πρόεδρος των Διορισμών…)

Ο διορισμός Παυλόπουλου στο ύπατο πολτειακό αξίωμα στην ουσία λειτούργησε και ως «ξεπλυμα» της Καραμανλικής πενταετίας 2004-2009 η οποία συνέβαλε καθοριστικά στην πυροδότηση της κρίσης με την εκτόξευση του χρέους και την εκτίναξη του ισοζυγίου τρεχουσών πληρωμών με έλλειμμα 15,6%.. Και σαν να μην έφτανε αυτό σημαίνοντα στελέχη που συνδεόνται με τον Κώστα Καραμανλή έχουν βρεί στέγη στην κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου για να διαλαλούν πως ο Κώστας Καραμανλής συνιστα «χρυσή εφεδρεία».. Θράσος απύθμενο απο ανθρωπους που θεωρούν πως απευθύνονται σε λωτοφάγους…

Με βάση τα προαναφερθέντα αλλά και το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, η «Γη της Επαγγελίας» μάλλον δεν φάινεται να πλησιάζει. Η χώρα πορεύεται με υποκρισία και λαϊκισμό, με μια αντιπολίτευση σε περιδίνηση(εξ’ου και ο Βασίλης Λεβέντης κυριαρχεί επικοινωνιακά)αλλά κυρίως δεν δείχνει να θέλει να αποτινάξει απο πάνω της όλα τα στραβά και άσχημα που την οδήγησαν ώς εδώ: Πελατειακές σχέσεις, αναξιοκρατία, βόλεμα ημετέρων και σπατάλη του κρατικού κορβανά.

Συμπερασματικά, τα πράγματα θα παραμείνουν δύσκολα και για το 2016. Η ελπίδα όμως για κάτι καλύτερο πρέπει να μένει ζωντανη. Η αληθινή ελπίδα όμως..Όχι σαν αυτή του Συριζα.

Γράψτε μια απάντηση

  Εγγραφή  
Ειδοποίηση για