Η αγαπημένη ηθοποιός και χορεύτρια της «χρυσής εποχής» του ελληνικού σινεμά άφησε την τελευταία της πνοή, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία αλλά συνειδητά σύντομη καριέρα.
Την τελευταία της πνοή σε ηλικία 87 ετών άφησε το βράδυ της Κυριακής, 27 Σεπτεμβρίου, η Ελένη Προκοπίου, βυθίζοντας στη θλίψη τον ελληνικό καλλιτεχνικό κόσμο. Η σπουδαία ηθοποιός και χορεύτρια, που ταυτίστηκε με τη λαμπερή περίοδο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, αγαπήθηκε από το κοινό τόσο για το πηγαίο ταλέντο της όσο και για την ξεχωριστή, εξωτική της παρουσία.
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή αρχικά η συνάδελφός της Μέλπω Κωστή, ενώ στη συνέχεια ο δημοσιογράφος Νίκος Νικόλιζας την αποχαιρέτησε δημόσια, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για τη φιλία και την εμπιστοσύνη της, σημειώνοντας πως πλέον θα βρίσκεται ξανά κοντά στον αγαπημένο της δάσκαλο, Δημήτρη Ιβάνωφ.
Τα πρώτα βήματα στον χορό
Γεννημένη το 1939, η Ελένη Προκοπίου ανακάλυψε την αγάπη της για τις τέχνες από πολύ μικρή ηλικία. Μόλις στα έξι της χρόνια ξεκίνησε μαθήματα χορού στο Ωδείο Αθηνών (στη σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου – Κωτσοπούλου), έχοντας ως συμφοιτήτρια και φίλη τη Μάρθα Καραγιάννη. Οι δυο τους συμμετείχαν ως παιδιά σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Το επαγγελματικό της ντεμπούτο στο θέατρο έγινε σε ηλικία μόλις 14 ετών, στο θέατρο «Ολύμπια» του Πειραιά, δίπλα στον καταξιωμένο χορευτή Δημήτρη Ιβάνωφ.
Μια λαμπρή πορεία 12 ετών στη μεγάλη οθόνη
Η κινηματογραφική της διαδρομή διήρκεσε από το 1960 έως το 1972, διάστημα στο οποίο συμμετείχε σε συνολικά 23 ταινίες, υπηρετώντας με επιτυχία όλα τα είδη — από κωμωδίες και μιούζικαλ μέχρι δραματικούς ρόλους. Σε αρκετές από αυτές τις παραγωγές δεν είχε μόνο πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά επιμελήθηκε και τις χορογραφίες.
Παράλληλα, δημιούργησε εμβληματικά καλλιτεχνικά ζευγάρια:
- Με τον Βαγγέλη Σειληνό υπήρξαν ένα αχώριστο χορευτικό δίδυμο σε σινεμά και επιθεώρηση (1960-1965).
- Με τον Γιώργο Πάντζα αφήσαν εποχή ως ένα από τα πιο δημοφιλή κινηματογραφικά ζευγάρια, συμπρωταγωνιστώντας σε πέντε ταινίες.
Η καριέρα της εκτοξεύτηκε το 1963 με τη διεθνή επιτυχία του Νίκου Κούνδουρου «Μικρές Αφροδίτες», ενώ ακολούθησαν χαρακτηριστικοί ρόλοι, όπως η ανατολίτισσα πριγκίπισσα Γκιουλινάρ στο «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» (1964) και η ένταξή της στο δυναμικό της Finos Film («Ραντεβού στον αέρα»).
Το 1966 υπήρξε η πιο παραγωγική της χρονιά, καθώς πρωταγωνίστησε σε πέντε ταινίες («Παράνομοι πόθοι», «Το συρτάκι της αμαρτίας», «Πέντε χιλιάδες ψέματα», «Οι κυρίες της αυλής», «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος»). Στη συνέχεια συνεργάστηκε και σε άλλες παραγωγές με σπουδαίους κωμικούς της εποχής, όπως οι Σταυρίδης, Παπαγιαννόπουλος, Ρίζος και Μουστάκας.
Η απόφαση να αποσυρθεί νωρίς
Παρά τις μεγάλες προοπτικές και την επιτυχία που γνώριζε, η Ελένη Προκοπίου αποφάσισε απόλυτα συνειδητά να απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας σε νεαρή ηλικία. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία επίπλων Αντώνη Συρίγο, τον οποίο είχε γνωρίσει σε κινηματογραφικά γυρίσματα, και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην οικογένειά της και την κόρη τους, Ειρήνη.
Όπως υπογραμμίζει και η Finos Film σε σχετική αναφορά της, το ταλέντο, η ομορφιά και το χορευτικό της χάρισμα εξασφάλισαν ότι η προσφορά της στον ελληνικό κινηματογράφο θα παραμείνει αξέχαστη.