Έκλεψαν τις Μπρούτζινες Επικαλύψεις από τα Φωτιστικά της Πλαζ – Ποιος Πληρώνει Τελικά τον Λογαριασμό;

Όποιος περπάτησε τις τελευταίες ημέρες στην Πλαζ της Πάτρας ίσως πρόσεξε ότι κάτι λείπει από αρκετά φωτιστικά. Οι μπρούτζινες επικαλύψεις που τα προστάτευαν έχουν κάνει… φτερά. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη φθορά στον δημόσιο χώρο, αλλά για μια οργανωμένη κλοπή που αφήνει πίσω της ζημιές, κινδύνους και έναν ακόμη λογαριασμό που θα κληθούν να πληρώσουν οι δημότες.

Η Πλαζ είναι ένας από τους πιο αγαπημένους προορισμούς της πόλης. Από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ γεμίζει με ανθρώπους που περπατούν, αθλούνται, κάνουν ποδήλατο ή απολαμβάνουν τη θάλασσα. Ο σωστός φωτισμός δεν είναι πολυτέλεια. Είναι θέμα ασφάλειας, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που η περιοχή παραμένει γεμάτη κόσμο μέχρι αργά τη νύχτα.

Οι μπρούτζινες επικαλύψεις μπορεί να φαίνονται σαν ένα απλό διακοσμητικό κομμάτι, όμως στην πραγματικότητα προστατεύουν τα ηλεκτρολογικά μέρη των φωτιστικών από την υγρασία, τη σκόνη και τις φθορές. Όταν αφαιρούνται, οι εγκαταστάσεις μένουν εκτεθειμένες και είναι πολύ πιο εύκολο να καταστραφούν ή να παρουσιάσουν βλάβες. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να δημιουργηθούν ακόμη και επικίνδυνες καταστάσεις, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για εγκαταστάσεις που βρίσκονται δίπλα στη θάλασσα.

Το ερώτημα είναι γιατί κάποιος να κλέψει τέτοια αντικείμενα. Η απάντηση είναι δυστυχώς απλή. Ο μπρούτζος και γενικά τα μέταλλα έχουν αξία στην αγορά ανακύκλωσης. Οι δράστες εισπράττουν ένα μικρό χρηματικό ποσό από την πώλησή τους ως σκραπ, όμως η ζημιά που αφήνουν πίσω είναι πολλαπλάσια. Για να αντικατασταθούν τα κλεμμένα εξαρτήματα χρειάζονται νέα υλικά, εργατικά, μεταφορές και συνεργεία. Όλα αυτά πληρώνονται από τα χρήματα του Δήμου, δηλαδή από τους ίδιους τους πολίτες.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση. Κάποιοι κερδίζουν λίγα ευρώ, ενώ μια ολόκληρη πόλη πληρώνει εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες ευρώ για να αποκαταστήσει τις ζημιές. Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αξιοποιηθεί για νέες παιδικές χαρές, καλύτερο φωτισμό, ασφαλτοστρώσεις ή άλλες παρεμβάσεις που πραγματικά έχουν ανάγκη οι κάτοικοι.

Πέρα όμως από το οικονομικό κόστος, υπάρχει και η εικόνα της πόλης. Η Πλαζ είναι ένα από τα πρώτα σημεία που επισκέπτονται πολλοί επισκέπτες της Πάτρας. Ένας παραλιακός χώρος με κατεστραμμένα φωτιστικά και εμφανείς φθορές δεν τιμά κανέναν. Η εικόνα εγκατάλειψης δημιουργείται πολύ εύκολα, ακόμη κι αν ο Δήμος κινηθεί γρήγορα για την αποκατάσταση των ζημιών.

Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μόνο την Πάτρα. Τα τελευταία χρόνια πολλοί δήμοι σε όλη την Ελλάδα αντιμετωπίζουν αντίστοιχες κλοπές. Στόχος γίνονται καλώδια, καπάκια φρεατίων, μεταλλικές σχάρες, σωληνώσεις και οτιδήποτε περιέχει χαλκό ή μπρούτζο. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που δεν λύνεται μόνο με επισκευές. Χρειάζεται καλύτερη φύλαξη, συστηματικοί έλεγχοι στις επιχειρήσεις ανακύκλωσης μετάλλων και άμεση παρέμβαση όταν εντοπίζονται ύποπτες κινήσεις.

Το σημαντικότερο όμως είναι να αλλάξει η νοοτροπία ότι «δεν πειράζει, είναι του Δήμου». Στην πραγματικότητα δεν είναι του Δήμου. Είναι περιουσία όλων μας. Έχει αγοραστεί με τα χρήματα των φορολογουμένων και προορίζεται για να εξυπηρετεί τους πολίτες. Κάθε φορά που καταστρέφεται ή κλέβεται δημόσιος εξοπλισμός, δεν ζημιώνεται κάποια απρόσωπη υπηρεσία. Ζημιωνόμαστε όλοι.

Η Πλαζ αξίζει να παραμείνει ένας όμορφος, ασφαλής και λειτουργικός χώρος για μικρούς και μεγάλους. Η προστασία της δεν είναι μόνο υπόθεση των δημοτικών συνεργείων ή της αστυνομίας. Είναι ευθύνη όλων μας. Γιατί όταν αφήνουμε τη δημόσια περιουσία απροστάτευτη, στο τέλος δεν χάνουμε μόνο μερικά κομμάτια μπρούτζου. Χάνουμε την ποιότητα της καθημερινότητάς μας.