Το «νέο Ζεφύρι» της Πάτρας: «Μας άρπαξαν το δάνειο μέσα από τα χέρια μας» – Σοκάρουν οι μαρτυρίες για τις επιθέσεις

Εφιαλτική η καθημερινότητα για τους κατοίκους σε Ριγανόκαμπο, Εγλυκάδα και Σούλι – Η πρόσφατη άγρια επίθεση σε 52χρονη ξεχείλισε το ποτήρι της οργής – Ζητούνται άμεσες λύσεις από Δήμο και Πολιτεία για την παραβατικότητα και τις συνθήκες διαβίωσης στον καταυλισμό.

Σε κατάσταση διαρκούς φόβου και ιδιότυπης «ομηρίας» βρίσκονται εκατοντάδες κάτοικοι στις περιοχές του Ριγανόκαμπου, της Εγλυκάδας και του Νέου Σουλίου στην Πάτρα. Η παραβατικότητα μελών του τοπικού καταυλισμού Ρομά έχει χτυπήσει «κόκκινο», με τους κατοίκους να καταγγέλλουν ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο εδώ και χρόνια. Τα παιδιά της προηγούμενης δεκαετίας μεγάλωσαν και μεταδίδουν πλέον στις επόμενες γενιές το «μοντέλο» των διαρρήξεων, των κλοπών και των καθημερινών φασαριών.

Οι αρμόδιες αρχές μοιάζουν ανήμπορες να αντιδράσουν αποτελεσματικά. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, οι παραβατικοί βλέπουν τους αστυνομικούς και… γελάνε, ενώ δεν διστάζουν να πετούν πέτρες ακόμα και σε πυροσβέστες. Μοναδικός τους στόχος, όπως λένε οι περίοικοι, είναι να «χτυπήσουν» περαστικούς, να εισβάλουν σε σπίτια και να αρπάξουν ό,τι βρουν, αποτελώντας τον καθημερινό εφιάλτη της συνοικίας.

Το «μενού» της παραβατικότητας επεκτείνεται και στο Σούλι

Το τελευταίο διάστημα, τα κρούσματα έχουν επεκταθεί με ένταση και προς την περιοχή του Σουλίου. Η μέθοδος δράσης συγκεκριμένων ομάδων είναι πλέον γνωστή: κατεβαίνουν από το πρανές της περιμετρικής οδού, διασχίζουν κάθετα τον δρόμο και ανεβαίνουν την απέναντι πλευρά για να φτάσουν στον οικισμό.

Το καθημερινό «μενού» περιλαμβάνει:

• Επιθέσεις με πέτρες και φρούτα σε διερχόμενα οχήματα.
• Σκάσιμο ελαστικών και σοβαρές υλικές ζημιές σε αυτοκίνητα.
• Βανδαλισμούς και σπάσιμο τζαμιών στο γήπεδο Σουλίου.
• Απόπειρες παραβίασης θυρών και παραθύρων σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους.
• Ηχορύπανση, επικίνδυνες ταχύτητες και θορύβους από πειραγμένες εξατμίσεις κατά τις ώρες κοινής ησυχίας (κυρίως τα μεσάνυχτα).

Οι κάτοικοι έχουν ήδη προχωρήσει σε έντονα διαβήματα διαμαρτυρίας προς την Αστυνομία, ζητώντας την άμεση εντατικοποίηση των περιπολιών για να διαφυλαχθεί η σωματική τους ακεραιότητα και οι περιουσίες τους.

Ριγανόκαμπος: «Δεν υπάρχει σπίτι που να μην έχουν εισβάλει»

Στον Ριγανόκαμπο η κατάσταση περιγράφεται ως δραματική. Ο τοπικός σύλλογος τονίζει πως δεν έχει μείνει ούτε ένα σπίτι που να μην έχει αποτελέσει στόχο εισβολής. Με αφορμή μάλιστα τον πρόσφατο σοβαρό τραυματισμό μιας γυναίκας μετά από επίθεση και κλοπή, οι Σύλλογοι του Ανατολικού Διαμερίσματος καλούν όλους τους φορείς να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Η κοινή ανακοίνωση των Συλλόγων: «Οι απαράδεκτες για μια σύγχρονη κοινωνία συνθήκες διαβίωσης της συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, η μη επαρκής αστυνόμευση, το χαμηλό βιοτικό επίπεδο και ο κοινωνικός αποκλεισμός δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα ανεξέλεγχτης παραβατικότητας που επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα.

Καλούμε την Κυβέρνηση, την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, τον Δήμο Πατρέων, την Αστυνομία, το Πυροσβεστικό Σώμα, καθώς και την ΕΤΑΔ, την Κτηματική Υπηρεσία και το Πανεπιστήμιο Πατρών ως ιδιοκτήτες του χώρου, να λάβουν μέτρα. Πρέπει να περιοριστούν τα φαινόμενα παραβατικότητας και οι πυρκαγιές, ειδικά τώρα τους θερινούς μήνες, πριν θρηνήσουμε θύματα».

Οι κάτοικοι ζητούν επιτακτικά από την κυβέρνηση να παραχωρήσει άμεσα στον Δήμο τον χώρο του πρώην σκουπιδότοπου και να διαθέσει τους προκατασκευασμένους οικίσκους που έχουν υποσχεθεί, ώστε να γίνει η μετεγκατάσταση των Ρομά σε ανθρώπινες και υγιεινές συνθήκες. «Τέρμα στην παραγκούπολη του Ριγανοκάμπου και στο νέο “Ζεφύρι” της Πάτρας που δημιουργείται κάτω από τα αδιάφορα μάτια των αρμοδίων», καταλήγουν.

Σοκάρουν οι μαρτυρίες των θυμάτων

Παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για λήψη μέτρων και σύσταση ειδικών μονάδων, η τοπική κοινωνία νιώθει απροστάτευτη. Όταν η πρόσφατη επίθεση κατά της 52χρονης Ανδριάνας Φωτακοπούλου (συζύγου του εμπόρου Βασίλη Ράγγου) πήρε πανελλήνια δημοσιότητα, η ΕΛ.ΑΣ. έστειλε ισχυρές δυνάμεις στον καταυλισμό, χωρίς όμως να γίνει καμία σύλληψη. Μάλιστα, κάτοικοι αναφέρουν ότι μόλις οι αστυνομικοί αποχώρησαν, οι πέτρες εναντίον αυτοκινήτων ξεκίνησαν πάλι.

• Κώστας (Παραγωγός λαϊκής αγοράς): «Δεν αντέχουμε άλλο στη γειτονιά, είμαστε όμηροι. Το σπίτι της κ. Φωτακοπούλου είναι ακριβώς απέναντι από την είσοδο του καταυλισμού. Έχουν βάλει προστατευτικά, το έχουν μετατρέψει σε φρούριο, αλλά και πάλι άκρη δεν βρίσκουν. Τους κλέβουν ακόμα και τις πρώτες ύλες από τη δουλειά του άνδρα της».
• Ανδρέας Σουγλέρης (Κάτοικος οδού Ηρακλέους): Προσπαθεί να προστατευτεί έχοντας σκυλιά στην αυλή του. Πριν λίγο καιρό, άτομα από τον καταυλισμό μπήκαν στον χώρο του κρατώντας τσουβάλια και του έκλεψαν όλες τις κότες και τα κουνέλια.
• Κυρία Πέττα (Κάτοικος της περιοχής): Έζησε έναν πραγματικό εφιάλτη μέσα στο ίδιο της το σπίτι, μαζί με την υπερήλικη μητέρα της. «Πάλευα μόνη μου με 5 άτομα που είχαν μπει μέσα. Τους κυνηγούσα από τη μια μεριά, έμπαιναν από την άλλη. Δεν προλάβαινα… Τελικά κατάφεραν και μου άρπαξαν 1.000 ευρώ, τα οποία είχα στην άκρη με κόπο για να πληρώσω τη δόση του δανείου μου».

Μιχάλης Κόκκινος: «Η αστυνόμευση από μόνη της δεν αρκεί»

Ο γραμματέας του τοπικού Συλλόγου, Μιχάλης Κόκκινος, ο οποίος παλεύει χρόνια για την εξεύρεση λύσης, θέτει το ζήτημα στην πραγματική του βάση:

«Υπάρχει πράγματι ένα περιπολικό που κάνει περιμετρικές περιπολίες κατά διαστήματα, κάτι που συζητήσαμε και με τον Περιφερειακό Διευθυντή Αστυνομίας. Ωστόσο, αν δεν βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης αυτών των ανθρώπων, τα προβλήματα θα συνεχιστούν. Υπάρχει σοβαρό θέμα στέγασης. Η καταστολή και η αστυνόμευση από μόνες τους δεν αρκούν. Απαιτείται μια ολοκληρωμένη στρατηγική που να συνδυάζει την ασφάλεια με την κοινωνική μέριμνα, ώστε να δούμε ουσιαστική βελτίωση στην καθημερινότητα της περιοχής».

Την ίδια ώρα, άλλοι κάτοικοι, όπως ο Γιώργος Σουγλέρης που έρχεται συχνά σε αντιπαράθεση με ανήλικους παραβάτες προσπαθώντας να σώσει ό,τι μπορεί, εμφανίζονται άκρως απαισιόδοξοι, προβλέποντας ότι με την τωρινή αδράνεια των αρχών, το πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ.