Βαγδάτη: Στη Σκιά ενός «Ξένου» Πολέμου

ΒΑΓΔΑΤΗ – Η Καράντα, η καρδιά της εμπορικής και κοινωνικής ζωής της Βαγδάτης, δεν θυμίζει πια την ανέμελη συνοικία των προηγούμενων μηνών. Η πρόσφατη πτώση ενός drone, παρά την περιορισμένη του ένταση και την απουσία σοβαρών υλικών ζημιών, λειτούργησε ως μια βίαιη υπενθύμιση: η ασφάλεια στο Ιράκ παραμένει μια εύθραυστη ψευδαίσθηση.

Το Χρονικό της Έντασης

Το περιστατικό στην Καράντα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά ο τελευταίος κρίκος σε μια ανησυχητική αλυσίδα επιθέσεων που σφίγγει τον κλοιό γύρω από τη χώρα. Οι στόχοι είναι πλέον ξεκάθαροι και οι γεωγραφικές αποστάσεις εκμηδενίζονται:

• Βαγδάτη: Επανειλημμένες στοχοποιήσεις της αμερικανικής πρεσβείας στην «Πράσινη Ζώνη».
• Ερμπίλ: Επιθέσεις στο προξενείο των ΗΠΑ και σε στρατηγικές αεροπορικές βάσεις της αυτόνομης κουρδικής περιοχής.
• Πολιτικά Σύμβολα: Η επίθεση στην κατοικία του Προέδρου της κουρδικής περιοχής καταδεικνύει ότι κανένας στόχος δεν θεωρείται πλέον «εκτός ορίων».

«Ένας πόλεμος που δεν μας ανήκει»

Στα καφενεία της πρωτεύουσας, η συζήτηση δεν περιστρέφεται γύρω από την οικονομία, αλλά γύρω από την επιβίωση. Το κλίμα φόβου συνοδεύεται από έναν έντονο εκνευρισμό. «Μας σέρνουν σε μια σύγκρουση που δεν είναι δική μας», αναφέρει χαρακτηριστικά κάτοικος της περιοχής, απηχώντας το αίσθημα της πλειοψηφίας.

Οι Ιρακινοί πολίτες, έχοντας βιώσει δεκαετίες αιματοχυσίας, βλέπουν τη χώρα τους να μετατρέπεται ξανά σε «πεδίο βολής» για περιφερειακούς και διεθνείς παίκτες. Η ανησυχία για μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση είναι διάχυτη, καθώς η κυβέρνηση πασχίζει να ισορροπήσει ανάμεσα στις εσωτερικές πιέσεις και τις εξωτερικές απειλές.

«Η ψυχολογική επίδραση ενός drone πάνω από τα κεφάλια μας είναι χειρότερη από την ίδια την έκρηξη. Είναι το μήνυμα ότι πουθενά δεν είσαι ασφαλής», σημειώνει αναλυτής ασφαλείας στη Βαγδάτη.

Το Αύριο της Αστάθειας

Το μεγάλο ερώτημα που πλανάται πάνω από τον Τίγρη ποταμό είναι αν το Ιράκ μπορεί να διατηρήσει την ουδετερότητά του ή αν η δίνη της περιφερειακής σύγκρουσης θα το παρασύρει οριστικά. Με την οικονομία να προσπαθεί να ανακάμψει και την κοινωνική συνοχή να δοκιμάζεται, μια νέα περίοδος αστάθειας είναι το τελευταίο που αντέχει η χώρα.